Die  früheren  Wanderjahr«  des  Conrad  Celtes.

143

Quique  Eufratis  habent  conflua  flumina.
Hinc  coelum  omne  patet,  terraque  cognita  est,
Et  qui  quadrifidis  continet  angulis,
In  lucem  veniunt  arte  Alemanica,
Quae  pressis  docuit  scribere  litteris.
Te  vivo,  lyricos  jam  canimus  modos,
Et  laudata  Yiris  plectra  prioribus,
Concinnis  fidibus  pollice  tangimus.
Qua  virtutis  bonos  et  meritum  decus,
Cultum  perpetuis  temporibus  manet,
Et  semper  viridi  fronde  repollulat,
Hoc  Grai  Studio  nomen  ad  aethera
Fuderunt.  Italis  deinde  sequacibus.
Et  nos  nunc  facili  tenuia  barbito
Illorum  celeres  dum  sequimur  pedes,
Coelo  sub  rigido  carmina  spargimus,
Dum  vires  dabis  ac  ingenium  mihi,
Atque  inculta  probes  si  mea  carmina,
Omans  laurigeris  tempora  fronclibus,
Me  gustasse  gutem  nectar  Olympicum.
e)  Das  Diplom  über  des  Ccltcs  Dichterkriinung.
Fridericus  III.  Romanorum  Imperator  Augustus.  Nostri  et
Imperii  sacri  fideli  Conrado  Celti  Protucio,  Poetae  iaureato,  gratiam
Caesaream  et  omne  bonum.
Magno  olim  in  pretio  l'uisse  poetas  vel  hinc  constat,  quod
summos  quosque  Romanos  ac  Caesares  poesi  operam  dedisse
memoriae  est  proditum;  hinc  Octaviani  Augusti,  Tiberii,  Juliani
Cae'saris  et  complurium  aliorum  Impcratorum,  praedecessorum  nostrorum,
  elegantissima  carmina  circumferuntur,  quod  nisi  summam
huic  disciplinae  dignitatem  inesse  putassent,  nunquam  in  tantae
republicae  administrandae  occupatione  tarn  sedulam  illi  operam
navissent.  Quare  etiam  non  minori  apud  Graecos  aestimatione  semper
haec  doctrina  fuit  habita;  quam  rem  attendentes,  quoniam  in  illa
jam  pridem  arte  multis  annis  et  laboribus  sis  versatus  et  idcirco
omnium  judicio  peritissimus  evaseris,  cujus  rei  amplum  apud
nostram  Majestatem  imperialem  hodie  tui  ingenii  et  poeticae  doctrinae