Die früheren Wanderjahre des Conrad Celtes.
137
Anhang 1 .
i.
Conradi Celtis per sodalitatem literariam Rhenanam vita.
Conradus Celtis Protucius, familia Celtica honesta et apud primores
Franciae honorata, ad Moenum fluvium, haude longe ab Herbipoli,
Francorum in Germania metropoli, Kalendis Februariis [14o9]
natus fuit, imperatoris Friderici III. imperii anno septimo, qui
annus nativitate Maximiliani insignis, idibus sequentibus Martii fuit.
Natus infans decem diebus continuis incredibiles vagitus edidit,
butiro et mellis favo foco admotus aegre leniebatur. Responsum est
a nutricibus, magnae famae et facundiae virum fore.
Infantia exacta, a germano suo Druide literarum rudimenta
(ut Germanorum institutio fert) brevi perdidicit. Per patrem a literis
reyocatus, ut vinearum et familiae curam susciperet; cumque in
vineam perductus esset, elapsus nil tale suspicantis patris manibus,
ascensaque rate, per Moenum Agrippinam Colonium venit, ibique
Hberalibus studiis et theologiae aliquamdiu vacavit. Motus dein fama
Joannis Dalburgii Vangionum episcopi et Rudolfe Agricolae Heidelbergernt
adiit ibique oratoriam et poeticam cum linguae graecae et
hebraicae praegustamentis hausit.
Et mox per Erfordensium, Lipsensiüm, Rostocensium gymnasium
iter corripiens, non parvas pecunias docendo conquisivit.
Et ad Italiam profectus, Paduae Calphurnium et Creticum,
Ferrariae Guarinum. Bononiae Pliilippum Reroaldum . Florentiae
Ficinum, Venetiis Sabellicum, Romae Pomponium Laetum audivit.
A Roma per Venetias, Ylliricum et Pannonias Sarmatas adiit,
ibique astrorum studio vacavit, praeceptore Alberto Bruto usus.
A peregrinatione Sarmatica rediens, Friderici Saxoniae ducis
familiaritatem nactus, cujus suasu et ductu coronam poeticam a
Caesare meruit, aetatis suae anno tricesimo secundo, primusque
eius dignitatis titulum et insignia apud Germanos gessit.
