794
c. 49. Murt. S.R. Itl. 1.216. c. cnf. Hugo (c. 1102) Chron. ap. P. M. Grm. 10.
317.1.52.
87) Barentinum amnem —de alveo suo derivant.—Huius ergo in medio alveo
collecto captivorum agmine sepulturae locum effodiunt, in cuius foveae
greraio Alaricum cum multis opibus obruunt, rursusque aquas in suum
alveum reducentes, ne a quoquam quandoque locus cognosceretur,
fossores omnes interemerunt. Jord. (c. 560) d. r. get. c. 30. Murat.
S.R. Itl. 1.206. cl. 2.b.
88) Narses — cum in quadam civitate domum magnam haberet, in Italiam cum
multis tbesauris egressus, ad supra memoratam urbem advenit: ibique
in domo sua occulte eist er na m magnam fodit, in qua multa millia
centenariorum auri argentique reposuit: ibique interfectis
consciis, uni tantummodo seni per juramentum conditacommendavit.
Gregor. Tur. (f 595) bist. L. 5. cl. 230. e. Paul Warnfd. ap. Murt. S. R.
It. 1. 440. cl. 2.c.
89) Er sancte in da ze Loche allen in den Rin.
Nblng. 1077. 3. Ueber die Schatzwaclit der Drachen
s. Jacob Grimm Mythol. p. 931.
Möge auch die Aufführung der Vorfindnisse im Grabe Karl d. Grossen
(s. Anm. 14) sagenhaft verpräclitigt sein, so liegt es, gestützt auf anderweitige
Beispiele (s. Anm. 80) über gegründete Zweifel erhaben, dass dem
grossen Kaiser Kostbarkeiten in’s Grab mit beigegeben wurden (cnf. Prz.
M. Grm. 1.201. Cod. S. XV. Doch vermag diese Stelle als offenbares Einschiebsel
späterer Zeit kein Gewicht in die Schale zu Gunsten dieser Annahme
zu legen). Es liegt daher die Vermuthung nahe, dass Eginhard,
um nicht grab raub eris ch e S c h a t z h e be r auf ergiebigeSpur
zu leiten, die Beilegung mannigfacher Kostbarkeiten in’s Grab seines
Gefeierten absichtlich verschwiegen habe.
90) Si quis sepulcrum violaverit (poeniteat) VII annos III in pane et
aqua. Theodor, (f 690) Penitentl. ap. Anct. Laws of Engl, p.290. cnf. Regin.
L. 2. c. 268—270. Burchard. L. 11. c. 63. Si quis sepulchrum
violaverit, tres annos poeniteat tres in pane et aqua. Hiltgar. (c. 835)
Penitent. ap. Morin, d. poenit. Apnd. p. 8. cl. 2. a. Tune fac eum confiteri
omniapeccata sua ita dicendo — Viola sti sepulcrum propter furtum.
Poenitentl. (c. S. XI) ap. Morin, d. poent. Apnd. p. 23. cl.2. e. s. Anm.91.
91) Huic autem poenae subiacebunt, et qui corpora sepulta, aut reliquias
contre ctaverint. Cod. Theodos. Lb. 9. Tit. 18. L. IV. Tom. 3. 154
Cod. Justin. Lb. 9. Tit. 19. L. IV. Diges.L. 47. T. 12. Basilicor. L. 60. T. 23.
8. seq. Tom. 5. p. 648. seq. edt. Heimbach. Lex Rom. Wisigoth. p. 218* seq.
p.281. edt. Haenl. Qui sepulchrum destruxit occidatur. Edict.Reg.
Ostrogot. Theodor, c. 110. ap. Canc. Leg.Barb.l. p. 11. cl. 2. cnf. Cassiodr.
1. p. 70. cl. 1. p. 101. cl. 1. Si corpus jam sepultum effuderit et expoliaverit,
et ei fuerit adprobatum, wargus sit usque in die illa
quam ille cum parentibus ipsius defuncti conveniat, et ipsi
pro eum rogare debent ut ille interhomines liceat accedere.
Et qui ei antequam parentibus componat aut panem dederit aut
hospitalitem dederit, seu parentes seu uxor proxima, DC dinarios, qui
faciunt solidos XV culpabilis judicetur. Ipse vero qui hoc admississe probatur,
VIII M dinarios , qui faciunt solidos CC, culpabilis judicetur. Lex
Salic. LV. p. 31. edt. Pardes. Si quis sepul tu ra m hominis mortui ruperitj