783
progrediens, expandit sinus suos per universam provinciam illam diversis
meatibus ; et ibidem inveniuntur naturales lapides smaragdi, carbunculi,
saphiri, topazii, crisoliti, onichini, berilli, ametisti
sardinei, et plures alii preciosi lapides. — Ibi sunt lapides qui vocantur
midiosi, quos frequenter solent aquile ad partes nostras deportare, per
quos reviviscunt et lumen recipiunt. Si quis illum in digito portaverit,
ei lumen non deficit; et si est immutum reslituitur, et cum plus inspicitur,
magis lumen aeuitur. Legitimo carmine consecratur; reddit
hominem invisibilcm, fugat odia, concordiam parat, invidiam pellit
Johan. Presbyt. cpistl. ap. Rutbcuf. oev. 2. p. 446, 447. edt. Jubinal.
Septimus est jaspis, procul a quo pcllitur liostis.
Wido. (c. S. XII. p. m.) Carm. d. Häsling, proel. ap.
Michel Cliron. Angl. Normd. 3. 35. v. 769.
Mirumque in modum contra naturam
Lithus in aquis supernatat.
A. S. S. Jun. 2. p. 221.
(Vom Krystall.)
eite bredjt an enetn uittgljerltjtt
Jcme liiad) bc ura|l neu fdjabc fqn.
Cod. palt. Vindb. Nr. 2940" p. 98. b.
(Vom Sclnvalbensteine.)
flente be ogljen bot me
Sa fdjal Ije enc utakcit kleijite
,3tn eqneine bedien reqite
Ufi ban bes in be ojjljen enbcl
Sa werben (c eme brabe jjel.
ibd. p. 102. b. cnf. Marbod. p. 40. v. 270.
Manche dieser Steine entwickeln ihre Heilkraft durch Bestreichen
des kranken Körpertheiles.
Neman ersturue
E he bograwen wrde
Man solden dar mide bestrich in
So leueder sieherliclie.
Niemain inis halz noch crump
he ne wrde sciere gesunt.
Ruoter v. 3139. cnf. v. 3191.
swellies tages ez den stein gesilit
die Wochen mac ez sterben niht —
der stein ist auch genannt der gral.
Parzival. 469. v. 15. p. 226.
Etsliclier lerte hohen muot
ze saelde unt ze erzenie guot
was da maneges Steines sunder art.
ibd. 792. 1. p, 372. 592. 1 und 791. 1—30 eine Aufzählung
von 60 Arten Edelsteinen.
Sunt qui virtutem lapidum ad incantationes magicas po fabulosis
reputant, quorum incredulitatem quotidianis exprimentis
arguimus, nec non authenticis sanctorum patrum scripturis. Gervas. Tilber.
(c. 1211) Otia. ap. Leib. S. R. Brun. 1. 969. Rudi. v. Ems. (S. XIII. m.) Barl,
u. Jos. cl. 38. v. 19. seq. edt. Pfeiffer, cnf. Du Cange Gloss. v. colaticus v. lapis
Sitzb. d. phil. hist. Cl, II. Bd. IV. lieft. 45
I