t70
Carolus — contra Nortmannos — hostiliter pergit (an. 8G5), in quo itinere
custodum negligentia tres coronas optimas et armillas nobilissimas
et quaeque alia pretiosa perdidit; et post paucos dies omnia reinvenit,
exceptis paucis gern mis. Hinein, (f 882) Anl. ap. P. M. Grm. 1.469. 1. 37.
cnf. 1.4S9.1. 7. p. 500. 1. 24. Richildis — ad Ludovicum veniens— et spatam
quae vocatur sancti Petri, sed et regiuin vestimentum et coronam ac
fustem ex auro et gemmis etc. Ilincmar. Anl. ad. an. 877. ap. P. M. Grm. 8.
* 504.1.28. mane circa horam nonam venit imperator (Karolus II.) Graecisco
more paratus et coronatus. Ilincmar (f 882) Anl. ad. an. 876. ap. Prz.
M. Grm. 1.500. 1.24. cnf. p. 499. 1.7.
39) König Hugo sendet dem Kaiser Heinrich I. eine bisher nicht gesehene Gattung
Hunde zum Geschenke. Sie fallen den Kaiser an. Puto enim, quia dum hunc
(imperatorem) Gr c c o r um more teristro opertum habituque insolito viderunt
indutum , non hominem sed monstrum aliquod putaverunt. Liudprd.
(f c. 972) Antap. ap. P. M. Grm. 5.307. 1.6. Uhi miro ornatu novoque
apparatu susceptus (Otto I.), ab eodem summo pontifice — unctionem suscepit
imperii (an. 962) 5 solum propria non restituit, verum etiam ingentibus
gemmarum, auri argentique muneribus honoravit. Liudprd. hist. ap.
P. M. Grm. 5. 340.1.29. Per salutem vestram — una vestrorum (Ottonis)
pretiosa vestis procerum, centum horum (byzantinorum) et eo amplius
p r eti 0 s i 0 r est. ibd. p. 349. 1. 14. cnf. 6. 641. 1. 37. seq. Imperator antiquam
Romanorum consuetudinem — suis cupiens renovare
temporibus, multafaciebat, quae diversi diverse sentiebant. Thietm. (f 101S)
Chr. ap. P. M. Grm. 5. 781. 1. 21. Vom Kaiser Lothar. Aurum lapides preciosos
legati attulerunt Gr eciae, cum diversorum colorum purpura, aromata
multa nimis et in hac terra hactenus incognita. Anl. Erphesfurdens.
ad. an. 1135, ap. P. M. Grm. 8.540. 1. 36. Heinr. II. (f 1024) im Krönungs-Ornat.
Abbild, b. Hefner. Trachten 1. Tfl. 1. Otto II. und Theopliania auf ein
Diptychon dargestellt. Abbild, b. Sommerard. Alb. Ser. 5. PI. 11.
40) An ir houbetloche vor
Was der herre A mor
Ergraben meisterliche
Relite dem geliche
Als er leben solde
Ein strale von golde
Het er in der zeswen hant;
In der andern einen brant
Daz werch was gut und kleine
Uz einem karfunkelsteine
Ergraben harte schone
Kleine als eine hone
Was der selbe stein.
Wigalois. v. 830. S. 33. Cnf. Parz. 532. v. 1. 673. v. l4.
Tandem ter denos fabricare jubet digitales]
Ex auro puro, reperitur non melius quo.
In quorum quemque jubet includendo locare
Li g ur i 11 m vel iacinctum pulchrumve b er i 11 u m
Quorum tres, sponsae dandi sunt accipiendae,
Non grandes, graciles, qtios ferc decet m[ulieres]
Ptuodlicb. v. 3S2. ap. Jacob Grimm u. Schmcllcr latein.
Gedicht d. X. und XI. Jhrhndt. p. 153.