tm
homagium ut Georgio sed ut katholico regi. Postquam autem Georgius ipse se declarauit
a katholica et universali in fide et ritu separatum, facto patefecit se non illum esse
cui a dictis fidelibus Christianis preslari dcbeat homagium, sed potius mortuus censcri,
cui nullus Christianus etiamsi eidem prestitit homagium obedire tenetur. Et nisi nobis
alia scripta .celsitudinis tue spem dedissent, quod ipse Georgius errore dimisso tua opera
a<l ecclesiam rediret, jam dudum ca quc contra ipsum officii nostri sunt uniuersus Christianorum
orbis audisset. Hortamur igitur maicstatem tuam cum Gcorgium diligas aduc
ipsum inducere coneris, ut nostris monitis pareat et ad unionem ecclesie katholice redeat,
et quando sic se regie dignitatis capacem fecerit Nos semper tuis desideriis pro ipso
quantum cum deo poterimus complaccbimus. 0 u °d si tua serenitas in hoc posse proficere
sperat pro tanto bono ac ut tue cclsitudini morem geramus a publicatione ipsius ad tempus
aliquod superscdebimus, ita tarnen quod interim ipse Georgius et sui ab omni infestatione
ipsorum Wratislauiensium et aliorum Christianorum abstineant. De quo nobis
quantocius rescribi et eosdem Wratislauienses cerliorari deposcimus. Si vero tua Serenitas
non speraret apud dictum Georgium in premissis posse proficere, Rogamus celsitudinem
tuam et ipsam per viscera misericordie dei requirimus ut katholicam fidem atque
ipsos Wratislauienses et alios Cbristianos, uti ex imperiali maiestate plus ceteris obligaris,
tarn ipsi Georgio quam aliis cunctis Hussitis et Ilercticis praeferas, et iuxta posso
defendas. Datum Rome apud Sanctum Petrum anno MCCCCLXIII.
Cod. 1. monac. 215. fol. 264.
10. V.) Salutem plurimam etc. Leui susurro literarum tuarum experrectus cogitaui,
condolens est qui abolitum querit, et non deest cum antidotp consolationis tribulato. Quid
reddam? nil satius quam vicissitudinem animi eo quod turgidi cancri feri insidias (cuius
laxate liabene nec innocenti pepercerunt) repreliendis, 0 u °d vo’de nationali concilio etaduersus
papam concepto a principibus odio autionas. Illud si placet iunge moronis Qui Bauum
non odit amat tua carmina meui. Atque idem iungat Vulpes et mulgeat hircos.
Nam nullus Cusanum unquam (non sic) volo dicere Bauum dilexit. In te tarnen magnopere
vitium incredulitatis detestor quo sitiderismi quam superiorem partem rationis esse scimus,
non dum in me aliquid operasse reris, cum fama cui nihil velocius est certificatuR didicisti,
quali oculo me Senis intuebatur summus Pontifex, dum post multiplicatam audientie
denegationem carceres pro aplis non sine stomaco dare comminatus est, ac spiculis Cusana
arte confectis adeo persequerer. Quod etiam fores liospitii propter satellites
libdre non patebant, nam vicissim in die se mutantes me cottidie obseruabant, ut quorsum
irem ignorabam. Pedefentim tarnen quamuis animo perculsus diuinum numen sequebar, et
passim liominibus in ciuitate cenantibus nulla sarcina gravatus, sed fidelis fretus assistentia
alias quam per patulas portas domus atque ciuitatis euasi; arbitraris me saluum esse,
sed longe aliter, sequenti die me penes Florentiam familiaris Cardinalis sancti Petri
salutauit aspectus, quem nisi stricto gladio propius accederc prohibuissem erumnis multiplicatis
inmaturc vitam meam duxisset ad inferos; sic animo consternatus, consentanium
fore illico deliberaui, quod aliquot diebus in asperis montium siluis atque alias ductu alicuius
(quam fortona statim prestitit) lalitarem quoad recollecto animo viam prosequerer
euadendi. Nunc quoniam altissimi nutu festige lares inhabito gratias reddo deo, qui me
ad tempora seruare voluit meliora. Non minus illius consolatus carminis qui ait o Socii
neque ignari sumus an. malorum. 0 passi grauiora sumus, dabit deus hijs quoque finem.
Scimus enim Scipiones , Catliones , Fabricios atque alios viros insignes fame gloriam
aliter quam per aduersitatem consequi non potuissc, ita et Sanctorum premium (quod et
ego propterea expecto) procuratur. Tibi itaqne optime Frater non tanta cordis venit
compunctio pro delictis, quia anarco non gustasti, quorum ergo dulcius esse iudex potes ?
Uno enim et vano muliercularum labore consumis ca/ios tuos. Eya age penitentiam, nam
discussionis prope /ist dies, in qua aliud quam illud Johannis Opera enim illorum sequuntur
*0 os nihil liberabit. Quid tu decanus et custos excussos agitatis renes. Claudite riuos
sat est prata biberunt. Orosii etiam atque RufFi Sexti Opera tibi ut mittam flagitas.
Crede presentes motus ad transmissionem et alia impediuisse. Toga namque quiescente
armate interfui militie, et usque ad mergetliaim Orator cum principibus fui. Nec hodie
alta quies. Verum tarnen quia sortis dilatio usuram parit scribere faciam Ruffum Sextum
et dono pro fenore mittam tibi gratum meo Judicio opusculum. Orosius vero si manus
