692
gisque rogo et supplex obtestor, nt illustrem genitorem meum meque cum amantissimiS
fratribus meis ex minimis tue Auguste maiestatis seruitoribus commendatos benigne suscipias.
Qui clarissimam serenitatem tuam diligimus, amamus , colimus, veneramur inmortalemque
deum precibus obsecramus, ut secundis auspiciis romanum Imperium quod
tuis fulcitur et quicscit bumeris et conserues et amplifices, et quod maximum est rem
christianam tot fluctibus et procellis agitatam que alteram te auroram secundum sue salutis
portum amplectitur restituas dirigasque atque componas. Et ut prefatus illustris
genitor meus tue maiestatis seruitor humilis suam erga imperium tuum obscruanliam
subiectionem obedientiamque testetur. Ecce tue Serenitati non modo rerum suarum
verum efiam corporis et animi claues suppliciter offcrt et in manibus collocat tuis. Dixi.
C. 1. m. 215. fol. 52.
10. 1.) Reverendissimo in Christo patri domino Juliano Cardinali sancti angeli s. p. d.
Caspar Slick Cancellarius Imperialis. Accedunt nos dietim ex Buda diuersi nunccii, nec
ullus est qui me tuis literis consolctur. Quid cause sit nescio solumque mirari me restat,
interdum etiam coniectura utor sepeque mecum dico. Aut nimis secunde sunt res
Cardinalis, que seruitorum obliuioncm prestant, aut nimis aduerse, quas scribere non
vult ne me contristetur. Sed neque quiesco. Nam cum tuam prudentiam et summum
spiritum mente reuoluo scio quod nec prosperis rebus inflaris, nec contrariis succumbis.
Sed quemadmodum de Socrate suo dicere antipus solebat, in omni fortuna uultum eundem
geris. Nec vultum dumtaxat ut ille, sed animum quoque. Cur ergo aut unde sit hec
taciturnitas non possum agnoscere. Is nunccius qui modo Palatini literas ad me detulit,
epistolam meam inquit se tue reuerende paternitati reddidisse. Posset aliquis dicere
latere te cum aliqui huc veniunt. Id fit quia non est inquisitio facta, non admitto expurgationem
hanc, altior causa me quiescere sinit, quam nec cogitare possum nec sompniare.
Utcumque precor tuam dignitatem ne me des obliuioni, neue me tuis scriptis
priuatum facias. Cupio scire sospitatem tuam Regni Hungarie statum, et quid aduersus
perfidam machometi scctam paretur. Scis ita inter nos esse condictum, ut tu mihi Hungarica
et ego tibi Theutonica facta inuicem significemus. Inter omnes homines scruanda
sunt pacta. Et hinc fides dicitur quia fit quod dandum est. Si non est aput te papirus
scribe more vetusto in cereis täbellis et ab hinc nauem non papiro tantum sed etiam
pergameno per Hystrum tibi onustam mittere curabo. Nonne quod rcprehendo ipse faciam.
Significabo quid hic fiat. Delatum usque in hanc diem iter ad dietam Nurembergensem.
Non sine magnis et arduis causis possum dicere non itum esse. Sed cur non
sit itum non possum dicere. Tu scis regibus quantc sint eure. Non tarn facile rexmouet
castra quam miles equum ascendit. Nunc cum sumus ad iter accincti, non puto me amplius
ex hiis locis tue r. p. scripturum. Ex Nuremberga meas fortassc literas recipias.
Illuc sequentur regem Albertus et Sigismundus Austrie Duces, Ulricus Cilaaej (Ciliae)
Comes et Dominus de Walsee. Principes Theutonie et Oratores Communitatum omnes
aderunt. Quid secuturum sit in rebus ecclesie ne dum scribere sed cogitare difficilimum
est. Sunt enim inter se principes admodum discordes, et alii huc alii illuc trahunt.
Johannes Caruayal vir tum doctus tum sensatus. Et Nicolaus Cusanus nostri sanguinis
occulatissimus illuc sunt. Et alterius partis Oratores. Iam tonitrua et choruscationcs
inccperunt, utinam pluuiam non grandinem liabeamus. Sunt nonnulli qui Iudicia sua
pluris faciunt quam totius orbis sententiam. Voluissem in hoc conuentu tuam r. p»
affuisse, non minus hic utilis sermo tiius fuisset quam manus contraTeucros. Bellum aput
nos verbis geretur. In quo cettamine scio quantum valuisses. Prelium contra infideles
etsi militum exhortationes desideret, et consilia matura, manibus tarnen magis quam
verbis gerendum est. Hoc preterea minus est utile, unionem in ciuitate tueri quam hostes
pellere. Quid’enim prodest eos qui extra ecclesiam sunt comprimerc, si ab hijs qui
intus sunt laceramur. Sed dixi iam satis. Ex Italia nihil nouiliabco nisi quod ille Conuentus
qui Senis pro communi totius Ausonie pace diutius sedit, rebus infectis dissolutus
est, nec animi principum coniunctiores sunt quam antea fuerunt. Tibi forsitan certius
illius terre noua scribunlur, unde tua origo est. Mihi quia solo materno genere sum
Ytalie coniunctus, non tarn diligenter singula patefiunt. Yale optime et me qui semper
tuus fui et ero vita comite noli tuorum scriptorum expertem facere. Datum etc.
Cod. lat. monac. 215. fol. 55.
