oratores  suos  dicbns  hijs  ad  te  manum  suatn  per  fenestram  miserat  et  ad  tactum  eius
inlumuit  venter  tuus  ,  hostium  apperueras  dilecto  tuo,  sed  declinavit  atque  transiuit  ad
montctn  mirre  et  collem  thuris,  saliit  montes  transsiliuit  colles  ,  ascenditque  usqae  ad
montes  Bethel  sponsa  ornatissima.  Si  illum  etiam  in  lectulo  Thalami  qnesieris,  si
araore  langueris  ,  si  filias  Jerusalem  admirauerls,  si  anima  tua  liquefacta  fnerit,  si  post
eum  clamaueris  ,  si  ciuitatem  vicos  et  plateas  circuiueris,  si  de  foraminibus  petre,  si  de
cauerna  macerie  dilectum  tuum  vocaueris  non  eum  invcnics,  non  tibi  respondebit,  non
eum  deosculaberis,  non  eum  apprehendes,  faciem  suam  non  tibi  oslendet.  Vox  eius  eloquiumque
  dulce  suum  in  auribus  tuis  non  sonabit  neque  eius  tibi  facies  apparebit
decora.  Non  est  ainplius  candidus  sed  rigens,  non  rubicundus  sed  ore  pallens  non  cJectus
  ex  milibus,  sed  terre  incineratus.  Caput  eius  non  sicut  aurum  Optimum  ,  sed  in  monumento
  fetore  plenum.  Sed  quid,  numquid  ad  te  in  luctu  diem  tenebo,  audi  in  summa
tota  Regnorum  Orientalium  et  arctus  dignitas  in  eius  videtur  morte  diminuta,  et  pene
ipsarum  Xobilitas  atque  dominii  Austrie  Stipes  extincta.  Plorantque  igitur  non  inmerito
speciosa  preclara  mestissimaque  istius  Regis  regna,  omnesque  atque  in  unum  ipsius  dominiorum
  virtutes.  Quis  igitur  siccis  oculis  accrbissimuni  buius  mortis  casum  aduertet,
quis  sine  singultibus  buius  turbulentissime  diei  recordabitur.  Quis  talia  fando  se  temperabit
  a  lacrimis.  Non  est  tibi  pater  optime  pectus  ferreum,  non  sunt  nobis  dura  precordia,
  non  oculi  lapidei,  homines  sumus  ob  id  tantum  de  fjitura  spei  bonitate  dolemus,
defensorem  enim  ut  sperahamus  preclarum  preciosum  tanquam  insigne  monile  perdidimus.
Reuera  Religiöse  Pater  aput  nos  dum  iam  fama  volans  primum  de  tanti  regis  morte
sonuisset,  universe  ciuitatis  viri  lugubres  facti  sunt,  dimissis  oculis  ac  eos  mestissimo
voltn  comperisses  colloquentes.  Nec  mirum,  eius  enim  mortem  nisi  rationis  sit  inops
nemo  potest  equo  animo  ferre,  merito  ubique  luctus,  ubique  gemitus  et  plurima  mortis
ymago.  0  luctnosus  vobis  ipsius  Ladislai  Regis  ducatibus  et  regnis  dies,  o  acerbus
patriarum  casus,  haut  dubie  magna  ex  bac  sequetur  morte  calamitas,  nisi  deus  ipse  omnipotens
  sua  miserationis  magnitudine  super  nostris  misericorditer  dispenset  delictis.  0
Caspar  Venndl  Inf  o  r  m  at  o  r  R  eg  i  u  s.  Ubi  cubas,  quo  te  queso  fortuna
deiecit,  quo  te  sepeliuit.  0  pilis  canis  barbatus  ubi  speras,  ecce
b  pes  tua  laps  a  est,  obsequia  et  tua  fides  ruine  date  sunt.  Quis  tibi
nunc  miserebitur,  quis  tui  recordabitur,  quando  tuis  renuncciabis
corapedibus,  quando  über  abibis  a  vinculis,  uberem  hevhabes  materiara
  lamentandi.  Ecce  pater  religiöse  zelator  devotionis  in  amplum  et  latum,  sed
dolore  acerbo  extra  me  sum  vagatus,  redibo  in  me  ,  finem  ad  presens  scribendi  faciam,
ne  dum  epistolam  volens  facere  Über  integretur.  Hoc  audi,  hoc  cordi  insere,  hij  prescripti
  sunt  mei  affectus,  hij  dolores  quos  excussi  de  corde  privatus  homo,  et  dum  modicurn
  a  labore  otium  michi  superfuit,  ad  te  hec  singula  non  pretermiltere  sed  scribere
decreui.  Sed  confidentissime  pater  aput  Te  supplex  rogo  hec  epistola  maneat,  scio  qoidem
  si  multorum  manus  incideret,  derisui  t«*.  (?)  plerisqne  suhesset,  cbacliinuis  subiaceret,
  stomachantique  jurgio  eam  laniando  subsanarent.  Attamen  sibi  ipsis  illi  prudentes
sint  et  docti  buius  seculi.  Egens  scienlia  et  simplex  sum  omnium,  et  tum  nemo  me  sit
simplicior,  ita  tarnen  de  te  confido  ut  que  ad  te  scribo  non  aliter  scias  quam  paterne  in*
terpretari,  et  id  ut  tibi  hec  scriberem  ad  presens  mnlto  me  permouit.  Bene  igitur  vale
et  mei  memoriam  tene  devolissime  atque  dulcissime  pater.  Ex  Salz,burga.
C.  L  m.  4016.  fol.  42—45.

i.)  Oratio  Jacobi  Aluarotti  doctoris  Pattaui  pro  Communitaf»  Padue  et  exposita  coram
Serenissimo  Federico  Tertio  Romanorum  Imperatore  et  aliorum  principum  ac  doctoram
et  nobilium  multitudine  copiosa  in  Ecclesia  cathedrali  die  Mercurii  12  Januarii  1452.
„Facturus  reru ra  magnarum  ac  superillustrium  orationem  Illustrissime  Cesar.  con-„cerno
  maxinmm  honus  hodierna  die  ad  me  delatum  ,  cum  coram  tanta  maiestate  loqv»
„cogar.  cuius  etiam  sola  fama  me  ad  loquendum  maxi  me  terruerat.  Sed  cum  tua  innata
..cleineutia  etiam  balbutientes  ne  dum  dissertos  sed  eloquentes  reddere  soleat,  constipa-„lusque
  frequentia  tantorum  civium  hic  as  tanti  um  ,  qui  me  ad  hoc  impulerunt.  hoc  tantam
..onus  agressus  suui.  In  quo  duo  principaliter  complectar.  de  maiestate  videlicet  Impe-„riali
  et  eius  dependeneüs.  De  tua  tuorumque  ac  Illustrissime  doinus  tue  et  ducatus
„Austrie  dignitate.  Circa  primum  comperio  Imperium  olim  a  suiumo  solo  deo  princips-