petita  ministraretur  iustiiia  Cesar  ipse  pauperum  defensor  juratus  ,  Judici  iudicändi  potestatem
  abstulit  spiculatorem  religauit.  Hinc  inter  Cesarem  et  Ciues  orta  dissensione
Ciues  terrigenas  in  pacera  advocabant,  et  a  Cesaris  nt  ducis  Austrie  fide  se  premissis
ex  causis  exemerant;  ac  dum  dietam  agerent  Nos  ut  principem  Austrie  pacem  communemque
  tueri  salutem  deuotius  orabant  quibus  iam  a  fide  Cesaris  ob  intollerabile  iugmn
solutis,  annuimus  ,  Wiennam  appulimus  spe  rem  suauius  componendi.  Et  dum  sic  prucessu
  Oppidum  Wiennense  a  Cesareanis  hostili  peteretur  insultu  opem  defensionis  tulimus
  manu  altissimi,  quam  haud  dubie  aduerso  marte  senserant,  aduersantes,  e  quibus
plures  Barones  Milites  Nobiles  capti,  ceteri  partim  turpi  fuga  abiere.  Demum  compositione
  inter  Cesarem  et  nos  siraul  super  drijs  (?)  per  regem  Boemie  facta  ac  sigillo  Cesareo
  regali  et  nostro  firmata  aperleque  emologata  laudo  ipsi  quantum  in  nobis  fuit  per
omnia  parere  obtulimus,  captos  in  bello  libertate  donauimus.  Sed  Cesar  laudo  parere
distulit  prout  in  presentiarom  aperte  parere  scriptis  propriis  contradicit.  Et  licet  inter
cetera  compositionis  claudatur  nobis  regimen  Austrie  infra  Anasum  octo  annis  continuis
liber(e)  deberi,  tarnen  Cesar  Augustus  Ciuibus  nostris  Wienn.  —  aliisque  ut  se  ab  obedientia
  nostra  subtrahant  mandare  non  veretur,  in  contrafacientes  bannum  censurasque
comminando  ut  colorem  cause  non  parendi  subiectis  injiciat.  Cum  autem  Cesar  summus
terre  Rector  et  si  non  lileras  pacis  laudumve  Regis  Bohemie  sigillasset,  sollicitus  tarnen
pacis  esse  deberet  et  in  pacis  stomachari  violatores,  Diuorum  Imperatorum  Iurisque
communis  herere  vestigiis.  Sacratissimus  namque  Fridericus  primus  sub  Eugenio  tertio
millesimo  centesimo  quinquagesimo  tercio  promtus  pacem  suis  constitutionibus  ab  Omnibus ­
  commendandam  et  iuramento  firmandam  statuit,  penam  adiiciens  (contra)  Judices
negligentes  in  vindicando  pacem  violatam,  non  soluentes  peccuniariam  penam  verberibus
coherceri  et  a  loco  domicilii  proprii  per  quinquaginta  miliaria  quinquennio  relegari,  receptantes
  violatores  cohabitatione  contubernio  aut  sodalitio  ac  ementes  predam  ex  violatione
  pacis  captam  eadcm  pena  afitici.  Iterum  teneri  dominum  Casfri,  quo  pacis  violator
aufugit,  adduci  Judici  violatorem  aut  si  mansionem  ibi  non  habeat  omnia  mobilia  eius
presentari,  eundem  de  cetero  non  recipi  statuit.  Item  ut  removeatur  occasio  pacem  violandi,
  extorsiones  illicitas  fieri  probibet  a  subditis  extorquentes  punit  pena  dupli.  Item
bona  eorum  qui  procurare  pacem  nolunt  et  tenere  confiscari  statuit  et  lares  eorum  demoliri
  ac  dirui,  et  tarnen  tantus  pacis  zelator  armenio  paruo  flumine  extinctus  est.  Secundus
  Fridericus  a  nomine  degenerans  millesimo  ducentesimo  undecimo  ab  Honorio
tertio  coronatus  quia  pacem  altissimi,  quam  excessurus  e  mundo  testamento  reliquit,  temere
  violauit  Imperio  ab  Innocentio  quarto  nudatus  in  Apulia  languens  a  Manfredo  filio
suo  naturali  cussino  suffocatum  legimus.  Huic  nos  omni  sollertia  paci  studentes  et  otio,
eam  ut  Tullius  inquit  pacem  desiderantes  que  nil  sit  habitura  insidiarum,  semper  nos
paci  obtulimus  et  iustitie  ut  et  hodie,  de  quo  luculenter  protestamur.  Et  Sacre  M.  compositionem
  regis  Bobemie  sigillo  et  fide  Cesaris  firmatam  allegamus  nosque  eidem  per
omnia  parere  veile  obtulisse,  ac  quantum  in  nobis  tune  fuit  paruisse  parere  et  rcquiescere
  veile  offerimus,  suam  eamdem  Cesaream  Majestatem  per  iusiurandum  quo
sacro  Romano  astringitur  Imperio  obtestamur,  ut  Jure  contenta  iustitiam  non  factum ­
  prosequatur,  vim  Christi  hostibus  eis  quos  improbus  religionis  error  habet  non
inserat,  qui  parati  sumus,  si  quid  Cesari  in  nos  est  questionis  coram  competenti
non  suspecto  experto  Judice,  qua  oblatione  Cesaream  merito  contentz  (tarn)  rati
sumus  Maiestatem,  ad  quam  ut  asilum,  si  quid  ciuibus  Imperii  oppressionis  obtingit  spe
tuendi  oppressiua  a  vi  recurritur.  Et  si  Cesar  jure  communi  ac  Friderici  primi  non  contentus,
  sed  ipse  citra  oinnem  judicialem  indaginem,  contra  iuratum  ad  Infulas  iusiurandum
iusdicere  ac  vim  inferre  suam  dimensus  potentiam  moliretur,  ex  nunc  nos  coram  Reverendissimo
  patre  et  domino  amico  nostro  carissimo  Archiepiscopo  Coloniensi  ac  Illustrissimis
  principibus  .  .  .  Burgundie  etc.  ac  Friderico  Saxonie  etc.  ducibus  singulisque  principatui
  i^istrie  subiectis  nobis  deuotis  conventualiter  concitis  cum  Cesarea  experiri  M.  offerimus, ­
  an  merito  Cesar  justicia  contentus  esse  debeat.  Quod  etsi  Cesar  facere  detractet
  coram  presignatis  juri  stare,  quam  uberiorem  facere  oblationem  ad  C.  M.  teneamur
per  eos  declarari  nos  offerimus.  Si  hec  implacabilis  inexorabilisque  Cesar  respuat  oronem
  et  a  se  clementiam  releget  ac  Juris  ordinem  exulare  faciat  ,  nosque  injuriis  ac  vi
crediderit  lacessendos,  quod  a  sua  nequaquam  futurum  speramus  Maie  state,  altissimum
testamur  nos  in  omnein  juris  ac  equitatis  viain  ac  sanguinis  artum  vinculum  non  deficere,