060

incolis  sociia  tulit  auxilia,  adeo  terra  hoc  derelicta  est  prindipibus  ,  ut  quisquis  atiSns  rfl
eam  conuortat  quantum  et  surripit  tantum  possidet,  et  impunc,  quibus  in  rebus  terra  i)Ja
ilJustris  sic  vastata  afflictaque  est,  ut  nemo  carneus  tarn  afflictis  rebus  commoueri  non
possit.  Nec  seuissima  contumelia  crealoris  clausis  transeunda  est  oculis,  templa  maic->
statis  altissime  dedicata,  nephandissimo  proplxanari  saci’ilegio,  spoliari  auro  argcnto  gemmis
  jocalibus  nudari,  cumque  cliristiani  simus  nominis  professores  Sacrosanctum  dominicum
  corpus  (quod  trcmentes  scribimus)  sceleratissimo  ausu  in  terram  usque  deici  paciamur
  inulte?  Aliquando  Christi  dei  nostri  assurgemus  iniuriis  pro  salute  quieteque
subiectoruin  proque  palria  pugnaturi.  Quod  presentiens  Cesar  subicctoruin  nostrorum
interuertere  obedientiam  molitur,  ccnsurarum  et  banni  minis  volgum  terrct,  lidem  sibi
prestitam,  nec  ab  eo  prestantes  quacumque  ex  causa  cximere  eximere  posse  testatur.
Insuper  ne  nobis  ultra  subiecti  pareant  aut  Jurisdictioncm  aliquam  cxerceant  inhibet.
  Mirum  cur  fidem  a  subiectis  noslris  et  patria  sperat  aut  exigere  audet  Cesar,  quibus ­
  regens  vicem  tarn  truculenlissimam  contra  iura  naturc  diuina  et  liumana  impius  rependit,
  qui  patrie  sfalum  labefactari  permisit  et  Wiennam  impie  perdere  conatus  est.
Nonne  expedit  pi’incipem  pacis  esse  auctorem  communisquc  boni  defensorem  potius  quam
expungnatorem.  Quando  fidem  totiens,  suisque  dal  am  dexlram,  quando  proinissa,  quando
piaeila,  quando  sigillatas  literas  ,  quando  probatam  pacem  et  violatam,  quando  iusiurandum
  ante  fores  buius  opidi  prestitum  ,  quando  regälis  sacramentum  corone,  post  in  Urbe
Imperialis  Infule  commemorat,  quid  magis  humane  cnngruum  societati,  quamque  placuerant
  custodiri,  pacta  seniari.  Nam  et  liostis  liosti  fidem  seruat,  et  sacra  maieslas  si  soluta
  sit  legibus,  non  tarn  iure  diuino  aut  nature  exempta,  digna  namque  vox  est  maiestate
regnante,  legibus  alligatum  se  pi'incipem  profiteri,  quis  legislator  negabit  quem  benel’acienti
  iure  nature  ad  anlidota  teneri?  quis  dominum  ad  mutuam  pi*estationem  vasallo.
Equitas,  ius,  natura  dictat  et  ratio  ,  eum  cuius  maiestali  obsequium  iussi  impendimus,
cui  desudamus,  cui  shas  (?  sententias  ?)  nostras  impertimur,  cuius  in  salutcm  sanguinem  effumlimus
  proprium,  rependat  quod  prestamus,  vigil  ut  sit  in  salutem  publicam  non  segnis
Rex.  Durum  quippe  est  et  importabile  pro  meritis  iniuriam  reportare.  Quod  si  quis  principum
  subiectos  iniuste  afficiat,  diminutum  quod  sentiat  impei’ium  testatur.  Roboam,  qui
ex  patei’no  splendore  admirabilis  sapientie  patrium  conscendit  solium,  comitatu  regio  fastuque
  tumidus,  dum  a  populo  Israel  placidc  exoratus,  benigne  ut  regeret,  onera  leuaret,
commoda  ampliaret,  et  patrio  ritu  cuncta  gubei'naret,  respondit,  flagellis  cesi  estis,  vos
scorpionibus  lacerabo.  Solo  uno  hoc  dicto  nec  facto  secuto,  illico  in  seditioncnx  vcrsi,
ex  duodecim  decem  tribus  abiere  et  tributorum  questorcm  a  Roboam  missum  ut  iralos
lenirent,  lapidabant.  Hec  ad  minas  solas  facta  sunt,  si  hy  nostri,  quos  Cesar  admonet
multa  impalienda  pacientius  equo  tollerant,  omnibus  (quanlis  in  malis  slatus  versetur
patrie)  notum,  anne  incole  ultro  miserabile  euum  ad  mortem  usque  taciti  transigere  et
tarn  dira  crudelissima  tenebantur  perfei’re  imperia,  an  iure  nature  commune  pei’iculuin
muluo  propelli  auxilio  concessum  sit,  nemo  est  qui  dubitet.  Seit  allissimus  non  culpa
xiostra  aut  subiectorum  ad  id  ventum.  Et  ut  luculenter  cunctis  pateat  nos  non  sponle
bellum  intulisse,  coactos  arma  non  voluntate,  sed  ultima  tractos  necessitate  induisse.
Ex  mullis  pauca  subiciemus  quo  animo  ab  ineunte  etate  Cesar  in  nos  fuerit.  Cum  ambo
minores  annis  sub  illustrissimo  clare  memoi'ic  Fi’iderico  tune  tutore  et  patruo  nostro
ageremus,  finita  tutela  Cesar  hereditatem  paternam  nobis  communem  in  suam  solius  polestatem
  redegit.
Hinc  diue  memorie  Rex  Albertus  tune  dux  via  compromissi  de  modo  regendi  ad
sex  annos  diffiniuit,  sed  diffinita  Cesar  tune  dux  adimplere  recusaxiit.  Sccundam  insuper
errigene  Austrie  composiüonem  fecerant,  quam  nec  seruauit.  ;  ita  coacti  fuimus  portione
  noslra  hereditai’ia  carere.  Item  tercio  mortuo  clare  memorie  Fridei'ico  duce  Austrie ­
  profccti  ambo  Athcsim,  tontis  nos  lactauit  blanditiis,  ut  illustrissimi  Sigismundi
prineipis  Austrie  tulelam  assecutus  sit,  ubi  etiam  provincialium  pronuncciata  communi
consensu  per  nos  emologata  temerc  violauit,  ac  Sigismundum  duccm  tune  pupillum  et
thesaurum  eius  maximum  in  suam  potestatera  redegit.  Itexn  cum  ob  premissas  iniurias
bellum  sti’ueremus  ceperunt  legati  Illustrissimi  ducis  Saxonie  archiepiscopi  Salczbui’gensis
et  nonnulli  prouinciales  intcr  nos  de  concordia  tractare,  ubi  et  per  nos  compromissuni
initum  est  eins  sigillo  firmatum  ac  eius  vigore  laudatum  et  pronuncciatum,  per  cum  et
nos  cxprcssc  emologatum  in  quo  urbes  quedam  adiudicate  reddilusque  designati  fuere