629
1(1°. quod Estalem aliosque Cesaris Consiliarios et vasallos in possessione domorum
aliorumque bonorum quc (?) suorurn in ciuitate liabitatorum gratiose manere permitlat,
nec vim aliquam lieri patialur.
Respondit quod velit omnibus diel am diclam indiccre ibidem qui se pro domino recognouerint,
sibiqne fidelitatis Juramentum prestiterint, hij circa possessiones suas manebunt,
Rebelles vero puniet.
17°. Ne Judeos ciuitaleni inbabitare permittat aut in eadem negotiari.
Contentus est.
18°. Ne contra libertatem hactenus obtentam vina ungaricalia intra dislrlctum
VViennensem inuehere permittat.
Contentus est. Pro suo tarnen usu pront placuerit sibi.
19°. Quod Hospitale ciuium ante portas ciuitatis Carinth. situm cum taberna ccruisie
et pertinentiis suis in vigorc et Juribus antiquis conseruare studeal, nec cuiquam
in preiudicium huiusmodi Hospitalis permittatur ceruisiam vendere.
Contentus est.
20°. quod omnes captiuos ciuitatis sine taxa aut quauis difficultate manumittat.
Contentus est, ita tarnen quod et ipsi idemfaciant.
21°. quod omnia monasteria ecclesias et universitatem circa priuilegia et libertates
et possessiones eorum conseruare luerique dignetur.
Contentus est etiam augere.
22°. et ultimo, si qui Ciuium aut inhabitatorum Wiennensium pro debilis Imperatoris
aliquid haberent , quod huiusmodi impignorationes ratas habere dignetur, siue eint thylonea
tributa vel huiusmodi — quousque peccunias suas rehabuerint.
Contentus est.
Et Nos Mathias etc. fatemur ad omnes articulos suprascriptos prout singulis ipsorum
annotatum est nostrum plcnum prebuisse consensum, permittentes in urbe memoratis
ciuibus et communitati Wiennensi postquam ciuitatis possessionem adipiscemur et
eam deo adiuuante intrabimus, omnes et singulos prefatos articulos literalibus munimeniis
obfirmarc in vigoreque conseruare sine omni fraude.
In quorum omnium euidentiam hoc scriptum Sigilli nostri sub appensione muniri
fecimus.
In Cenobio Sancti Nicolai in Suburbio Wiennensi Anno etc. 85.
Cod. bavar. 1586. p. 419—421.
k.) Schreiben K. Matthias ven Ungern an K. Friedrich II? 1477. 12. Juni.
Dem allerdurchlewtigisten Fürsten Herrn Fridrichen Römischen Kayser Hertzog
zu Österreich zu Steyr Kernten und Krain etc. lassen wir Mathias von gottes genaden
zu Ungern und Beliaim König etr. wissen. Unns zweiuelt nicht ewr kayserlielio
wirdikait sey in guttcr gedächtnus, das vor cttlichen jaren die Behaym ewr erbliche
landt mechtigklich überzogen, das wir umb ewr hoch rueffen ersuchen und hochein
versprechen in aygner person mit merckhlichem swarem darlegen unnser leyb und gut
auffmacliten und wurden von ewern wegen derselben Pehaym feind und drungen sy gewaltigklich
aus ewern landen und triben den krieg für undfiir, als wir dann noch inderseiben
feintschafft stecn. Darnach auffain andre Zeyt überzogen aber etlich brueder, davcrschraib
sich ewr kayserliche Wirdichait untter ewermbrief und sigel, so wir dieselben brueder aus
«wenn lande triben und cttlich ewr untertan wider in ewr gehorsam brachttcn, uns die Regalia
und Coron zuPeliaym auff aineu bestiinbten tagzu verleichen. Und als wir nun dieselben
brueder mit unnserm aygentlicliem merckhlichem gelt aus ewern landen praclittcn und
ewern widerwärtigen Untertanen ^ufF ewer kayserlich gebet derselben unttertanen pirg
wir auch wurden, das Ir in hielt wes Ir eweh gegen in verschribt wider an ewr gewissen.
Und da die zeyt kam das ewr käyscrlichc wirdikayt uns geliehen soll haben da
hub sich ewr kayserliche wirdikaitversto 1 en in das Reich und suechet menigerlay weg
hilff wider uns in dem heyligen Reich an alle unnser schulde und wardt solhem unndanckpar
unnser guttat nicht bcnügi, sunder Ir verpunt ewch mit den ketzern, die von