488
Schulte
reprobatur quod sumitur a contrario ex notatis perArchidiaconum
s. e. nullus in principio libri VI. R. (Vergl. dazu Guido
de Baysio ad c. nullus 28. de elect. in 6° I. 6. und Jo. Andr. dazu).
Ne Romani. Casus: in quibus casibus c. licet de evitanda (c. 6.
x. de elect. I. 6.). . . „Expl. apparatus dni Rob'ti Rollandi super
Clement, et quod sic vocetur s. Rollandinus apparet in praesenti
apparatu tit. de usuris c. 1.“ „Finito libro sit laus et gloria Christo“.
In dem cit. cap. 1. de usuris stellt: „ut au’ s. de fide instrum. G.
perpetuus vicarius. Rollandus aut alii: quivis officiales“.
Es ist mir nicht gelungen , mit Hülfe der mir zu Gebote stehenden
Werke über diesen Robertus Rolandus Auskunft zu erhalten.
DennanRolandinus de Romanciis, Rolandinus Passagerii
kann man nicht denken. Possevin nennt ohne nähere Daten über
seine Lebenszeit einen „Robertus Finyngham, Anglus, Ord. (ut puto)
Minorum“, und schreibt ihm zu „de casibus Decretalium,
librum de Extravagantibus“.
CCLXXVI. — 462. mbr. s. XIII. exeunt. (nicht XV., wie im
Katalog). St.-Pere. Der Katalog unbrauchbar.
«. Compilatio secunda anfangend im cap. quoniam in
parte 2. de feriis II. S. Die Glossen tragen die Siglen T., la., a.,
1., G., vic„ ala., R., al.
b. Compilatio prima anfangend im cap. S. (mit den Worten
cum necesse fuerit valeat exhibere) de iur. cal. I. 34. Die
Glossen sind signirt T., la., R., lau., a., vic.
c. Compilatio tertia. Siglen der Glossen: T., vic., la., Jo.,
fil., a., 1., l’a.
Am Schlüsse des Apparates steht folgende, auch im Katalog
abgedruckte, wohl Tancred angehörige, Bemerkung:
„Si aliorum honoribus invidus extitissem, vel in alieno
labore glossatoris laudem mihi acquirere voluissem, alienas
glossas mihi praesumpsissem ascribere, aut de loco ad locum,
sicut quidam fecerunt, inutiliter transmutare. Sed nolens facere
aliis, quod mihi fieri detestarer, sic primas, secundas et
tertias Decretales de scriptis meis glossavi, ut, quod
alienum erat, mihi non appropriavi, et quod unius fuerat alteri
non ascripsi. Glösas vero quaslibet primis auctoribus assignavi.
Unde contingit, quod, si duas vel tres glosas coniunxi, tot magistrorum
signa et tot divisiones in glosula feci. Et si de duarum