460
Schulte
20. De parentibus et heredibus. Cap. XXL De pietate
parentum heredes in hereditate in perpetuum conservante. Hieremias
dicit: dominus exercituum.
21. De debitis et pignoribus et usuris. Cap. XI. De debitis
reddendis. Job dicit: debitum uniuscujusque solvi. In regum
libris: redde debitoribus . . .
22 De fidejussoribus et ratis et stipulationibus.
Cap. VIII. De eo quod solvit fidejussor defigens manum pro extraneo.
23. De jubeleo. Cap. XI. De jubeleo VII. annorum etjubeleo
L annorum et VII. dierum. Hieronimus: asimorum vero septimana
annum remissionis facit.
24. De emendatione doctorum quod ab ipsis heresis
orta est. Synodus. Notandum quod a sapientibus heresis per mundum
dilatata est.
De doctore bono non contristando. Petrus ait: Quicunque contristaverit
doctorem veritatis.
De eo quod considerandum doctori quid, quando, qualiter loquatur.
Gregorius ait etenim lebor doctori considerare quod loquatur.
cui loquatur — confundantur statim erubescentes qui dicunt m' euge
euge „Explicit über“.
Es unterliegt gar keinem Zweifel, dass die Quelle dieser Sammlung
jene alte irische Canonensammlung ist, aus welcher Achery
im Spicilegium Edit. nova Paris in fol. Tom. I. pag. 491 sqq.
eine Anzahl von Capitel hat abdrucken lassen, und in Martene
Thesaurus novus IV. pag. I. sqq. einige Nachträge mitgetheilt sind.
Ein Inhaltsverzeichniss der Buchüberschriften (Titel) derselben
Sammlung haben die Ballerinii 1. c. pag. CCLXXIV. veröffentlicht
aus einem Cod. Vallicellanus XVIII. Wer die Königin ist, welche das
im Codex von Chartres enthaltene Excerpt hat anferligen lassen,
darüber lassen sich höchstens Vermuthungen anstellen. Übrigens ist
genaueres Eingehen ohnehin Vorbehalten.
CCXIX. — 140. membr. fol. s. XI. (Facsimile in num. VII. der
Beilage). Capit. Carnot.
Collectio Pseudoisidoriana, genau beschrieben von
Hinschius a. a. 0.
CCXX. — 172. membr., 4°., s. XI. (Facsimile in der Beilage
num. VIII.). Capit. Carnotense.