Iter  Gallicum.

453

Die  Handschrift  hat  zuerst  folgende  Einleitung:  „Sacrosanctae
ecclesiae  regularis  institutio  omnibus  communiter  sed  non  aequaliter
singulis  dispensat.  Sicut  in  domo  patris  f.  (familias)  una  quidem
providentia  omnia  reguntur,  sed  dispari  modo  quaeque  ofFicia  disponuntur
  et  sic  decehat  coelestium  Jsraelitarum  militiam  ordinatis
excubiis  castra  metari,  ut  in  exercitu  dei  utiles  essent  etiam  miniAii
et  pro  admiratione  eius  devoti  et  trementes  quodammodo  efficerentur
extranei.  Adliuc  illud  dierum  antiquorum  vivit  in  mente,  cum  rex
Salomon  usque  adeo  distinctissima  ordinatione  domus  suae  ministeria
gubernabat  ut  regina  Saba,  quae  venerat  a  finibus  terrae  audire
sapientiam  Salamonis,  inter  alia  potissimum  pincernas  et  caetera
officia  in  aula  regia  duceret  admiranda.  Quod  utique  parabola  erat
temporis  instantis,  quando,  regnante  Christo,  qui  est  pax  nostra,
faciens  utraque  unum  intatum  tbalamus  spo  si  quiete  floridus  est  et
multiplicatis  obsequiis  decoratus,  ut  etiam  ethnici  admirentur  gradus
et  ordines  ecclesiae  coneorditer  ditferre  et  differenter  concordare
sub  tanta  censura  iustitiae  tantaque  rectitudine  disciplinae.  His  igitur
celestis  familiae  otficinas  vices  salubriter  perspicientes  et  velut  unus
de  gentibus  admirantes,  quonam  pacto  ecclesiarum  status  ponderentur
  clericorum  dignitates  et  officia  imponantur  et  reponantur,  nunc
quidem  manibus  victoriosis  attingere  sed  per  cancellos  canonum  velut
emitus  suspenso  digito  temptavimus  iudicare,  latam  et  speciosam
viam  decretorum  summis  vestigiis  percurrentes,  ubi  num  quorundam
praedecessorum  nostrorum  etiam  inanes  et  inutiles  imagines  reficere,
sed  utiles  satis  et  domesticas  distinctiones  et  expositiones  pingere
expecteinus,  quae  utique  adiuventur  vim  similibus  rationibus,  quae
divinae  legis  vocibus  invalescant.  Hoc  autem  non  ideo  faciemus,  quia
invidia  tabescentes  aliorum  ingeniosorum,  qui  eisdem  forte  studiis
collaborant,  velimus  lauduin  praemia  retardari,  sed  ut  legentium
vartis  desideriis  obsequamur,  qui  c.  ceterorum  mellita  musta  sumere
nonnumquam  horruerint,  vina  nostra  consumant  rate  degustent.
Dignitas  humanae  creaturae  bis  duobus  quasi  funiculis  suspensa
  eminebat,  scilicet  rectitudine  justitiae  et  scientiae  claritate.
Per  illam  praesidebat  humanum  genus,  per  istam  coelestibus  propinquabat

Humanum  genus.  Tractaturus  de  jure  canonico
quasi  altius  rete  ducto  expandit  iter  operi  incipiens  a  iure  naturali,
quod  quidem  et  antiquius  est  tempore  et  excellentius  dignitate.  Hoc