446
S c h n 1 t e
similitudinem. Numquid in hac compilatione sunt multa contraria ut
j. [infra] de sepultura c. I. et II. et c. oetavum(?) [c. 1. 2. 8.
de sepult. III. 24. Compilationis primae] et c. Certificari de
sepultura [c. 3. de sep. III. IS. Comp, secundae]? Nam una mandat
reddere medietatem, alia tertiam, alia quartam indicit. Numquid
quaedam similia ut j. de libelli oblat. significantibus et. j.
de appell. significant.? Solutio. Jura alia sunt generalia, ut
eonstitutiones, quae omnes astringunt: j. c. prox. firmiter cum suis
similibus; alia particularia, quorum quaedam sunt facta ex tempore,
ut j. de cons. et affin., quod dilecto et c. non debet“..
Das letzte bandelt de testamentis. „Expliciunt distinctiones magistri
p. de sampsoü. anno dni M. CC. LXXX. facta fuit cella uinaria
iuxta puteü. mgri. oliuer.“ Unten auf der Seite befindet sieb eine
Unterschrift mit „dns p. de sampsön“, wie man solehe bei älteren
manu propria findet.
In diesen Distinctionen ist auf die Dekretalen
Innocenz' IV. keine Rücksicht genommen worden. Somit
ist auch dadurch bewiesen, dass Petrus de Sampsone die Innocentianischen
Dekretalen selbstständig glossirt bat. Vgl. meine
Abhandl. die Dekretalen u. s. w., Seite 770. Aus der mitgetheilten
Stelle ist die Methode des Petrus ersichtlich.
b. fol. 43 — 92. „Incipit apparatus Mag. Bernardi Compostellani
domini papae capellani.“ Dieser enorm lange Commentar
bisweilen und mit Recht Casus benannt des jüngern Bernhard
von Compostella (Anfang: „hactenus ut loquar“) umfasst
in der Handschrift nur die 6 ersten Titel der gregorianischen Dekretalen
und hört auf im tit. de translat. episcopor. Auch in diesem sind
die eonstitutiones Innoc. IV. behandelt und zwar die drei im tit. de
rescr. und die zwei im tit. de elect., welche die gedruckten Sammlungen
haben. Vorauf gebt stets die Rubrik „constitutio nova“.
Die Glosse Bernhard’s zu den Dekretalen ist verschieden von diesem
grossen Commentar.
c. fol. 93 sqq. Consuetudines feudorum mit der Glosse.
Dieselben waren früher Theil eines die Authentiken enthaltenden
Codex, indem am obern Rande die Bezeichnung „coli. X.“ vorkommt.
„Expliciunt. anno dni M. CC. LXXX m ° secundo die mercurii post octabas
apostolorum Petri et Pauli. Guinotus Porchier scripsit et intitulavit.“