434
Schulte
a. „Ine. summa de m atrim onio per magistrum Raimundum
Cathalaunum de online praedicatorum.
Quoniam frequenter in foro poenit. dubitationes circa matrimonium.“
Raymund’s von Pennaforte Summa de matrimonio.
b. Casus suspensionis, excommunicationis u. s. w.,
jedoch unvollständig.
c. „In quibus casibus parentes possunt liberos exheredare.
Hodie non licet parenti debitam portionem liberis relinquere nisi jure
institutionis“.
d. „Hic datur doctrina formandi libellum in causa appellationis.
Nota si judex grav at partem“..
e. „Incipit Ordinarius parvus. Quia causarum decisio per
judicium habet tria videndum est primo, quid sil causa“ cet. Das von
Johannes Andreae in der additio ad Guil. Durantis Specul. in
proemio beschriebene Werk. Der Passus des Job. Andreae ist abgegedruckt
in v. Savigny Gesell. III. Seite 639.
/. Das Breviarium des Bernhardus, anfangend: „Verborum
superfluitate penitus resecata“, jedoch nicht ganz vollständig.
g. Casus Johannis de Deo. Vergl. v. Savigny Gesell. V.
Seite 477. Da Savigny’s Angaben nicht ganz genau sind, tlieile ich
die Vorrede, den Anfang und das Ende mit. „Sancti Spiritus adsit
nobis gratia. Incipiunt Casus decretalium. Principio nostro sit
praesens virgo Maria. Quum quidem multi scliolares adhuc in limine
juris et in domo non halientes plenam peritiam decretorum volunt
trällere literas decretalium ad sensum erroneum et extortum confirmando
illum quoquo modo per argumenta legalia et per alias facultates
tamquam per siliquas inconcinne, idcirco ego magister
Johannes de Deo (es gehört also das Werk zu den früheren desselben),
qui per multa tempora in studio et potissimum in iure canonico
laboravi, ad honorem ss. trin et individuae unitatis p. f. et spir.
s. et virginis glor. et s. Vincentii martyris ac aliorum sanctorum et
sanctae Rom. ecclesiae et ad utilitatem omnium studentium in iure
eanonico et praesertim pauperum vel rudium impium huius libri
casus composui decretalium, qui in libro Gregorii noni
continentur, diligenter, quantum potui, et eos cum canonibus
concorda vi, ita (juod secundum meum ingenium licet parvum nullus
est ibi casus, qui possit iuri eanonico dissonare“. Dann bittet er,
Fehler leicht hinzunehmen und zu verbessern, „nam qualis ego sum