394
Schulte
a. Die vollständige Summa des Paucapalea, wie sie Maassen
zuerst beschrieben und bekannt gemacht bat. Vorrede: „Quoniam
in Omnibus rebus animadvertitur, id esse perfectum.“ Ende von dist.
CI. „expl. in una provincia sicut in calchedon. est statutum concilio,
duo metropolitani esse non debent. “ Anfang von C. I. „Hucusque de
clericorum ordinatione et electione tractatum est.“ C. XXXIII. q. 3.
„Ventura est ad III. quaestionem, qua quaeritur, utrum sola eadem
contritione.“ III. Pars. „Omnibus decretorum causis vel negotiis decursis
ad ultimam huius libri ventum est partem, quae V. est distinctionibus
sive divisionibus divisa.“
b. Auf dem folgenden Blatte einige Bemerkungen über „facilius
est transire camelum per foramen“ cet.
c. „De officiis ecclesiae tractare cupientibus. unde originem
habuerint.“ Tract. de missa.
d. Notae de Papis decretales de missa facientibus.
e. De appellationibus (saec. XIII.). „Videndum est quid
sit appellatio. et quomodo sit appellandum. et quibus non et quando
sit appellandum, et inter quae tempora appellatio sit exequenda et
quando appellare necesse est. Appellare est sententia facta vocatio.“
Hierauf wird gehandelt über SCtuin Macedon., Vellejanum, Plancianum,
„Senatusconsultum Silianum et Claudianum capite punit
servos, qui dominis suis eo tempore (cum) necarentur omnimodam
opem non tulerunt“ cet., Pisonianum, Trebellianum, Pegasianum,
Turpilianum. Ende: „Liboniano s. c. cohercetur qui ob instruendam
advocationem testimonia“ cet.
Der zweite Theil des Werkes ist nicht des Roffredus
Werk (ich benutze die Ausgabe Lugduni. . perMathiam bonbome . . .
1338). Auch den Verfasser des ersten habe ich nicht feststellen
können.
f. Quaestiones juris canonici. „Quidam clericus nomine
ticius ordinatus est in quadam ecclesia ab archidiacono, qui pactus
est cum praeposito eiusdem ecclesiae nolente clericum suscipere se
collocaturum ad tempus. ignaro clerico.“ Letzte (61.) quaest. „Titius
in testamento omnibus servis suis libertatem dedit. habet servos
vicarios atque ordinarios usus bis verbis: „omnibus servis meis relinquo
libertatem et servos ordinarios liberos esse volo, et peculium
eis do lego.“ Nunc Titio mortuo est orta controversia inter servos
vicarios atque ordinarios; praetendunt enim vicarii, competere sibi