242
Sc fiidessef
Sc fiiclessen
Saref, sarei, ec.
Te saresset
El saref
Saressem
Saressef
Saressen
II o I z a
Sc avessef (se g'avessef)
Se avessen (se g’avessen).
Condizionato.
Avaref (g avaref) avrei, ec.
Te avaresset (te g' avaresset)
L’avaref (el g'avaref)
Avaresseni (g'avaressem)
Avaressef (g’avaressef)
Avaressen (g’avaressen).
I. Vess.
1. Schon bei dem Indefin. weicht der Dialekt von der Schriftsprache,
abgesehen von der Abkürzung, darin ab, dass das anlautende
e ein v annimmt. Die Vorsetzung dieses Hauchlautes findet
auch in vün und viina, nno und una; vott und votanta, otto und
ottanta; volzd, ahare; voltra, oltre u. a. statt.
2. Vergleicht man die Formen des Praes. des Indicat. des
Dialektes mit den entsprechenden der Schriftsprache, so ergibt sich,
dass die fünf ersten ziemlich Übereinkommen, wobei höchstens Folgendes
zu erinnern wäre.
San dürfte nicht aus suno, sondern unmittelbar aus sum hervorgegangen
sein. Das hinzugefügte t (sont) scheint nicht euphonisch
einzutreten, wenn das darauf folgende Wort mit einem Selbstlaute
anfängt (wie in cont für con) *), da man es häufig am Ende eines
Satzes findet 2 ). Ob dieses t nicht daraus entstand, dass, wenn man
das n im Auslaute stark ausspricht, die Zunge, welche sich sodann
gegen die Zähne legt, leicht den £-Laut bildet? Auch im Walachischen
heisst es ieu sunt.
Se' für sei und sein (abgekürzt von semo) für siamo werden
noch heut zu Tage in der Poesie gebraucht. Semo, organisch aus
(e)-semo, möglicher Weise durch Einfluss von avemo (aus habe-•)
Ovei, ch'el staga rcqui cont i man. Porta. 1 desgrazi de Giovanmn Bonge.
2) Chi sont? rcspondi franco. Id.