10  II  ö  f  I  e  r
V.  302.  Dicit  de  Bertholdo  cui  M.  II.  contulit  prebendam  in  eeclesia
et  ponit  quasi  non  dedit  prebendam  filio  B(ertholdi)  Wite(gonis)
quia  dicior  fuit  iste  quam  ille.
V.  316.  Dicit  M.  H.  privilegiatum  ecclesie  Sambiensi  dedit  quod  quidquid
  presenti  datur  simplum,  absenti  datur  duplum.
A.  321.  Dicit  quidquid  pörtatur  ad  forum  quod  alterius  non  est,  hoc
est  Canonicorum  Sambiensium.
V.  324.  Incipit  tractare  negocium  Erfordense.  dicit  quare  M.H.  primo
appellavit.
V.  329.  Hic  prosecuti  sunt  cives  appellationem  suam  et  hoc  in  tractatu
quem  fecerat  Arehiepiscopus  Maguntinus.
V.  341.  Dicit  quod  predicatores  minores  et  qnidam  plebani  dixerunt
esse  erratum  per  M.  H.  illos  fecit  M.  H.  excommunicari.
V.  348.  Dicit  quomodo  canonici  recesserunt  de  civitate.
V.  332.  Dicit  quomodo  morabantur  in  Arnstein  et  conquesti  sunt  coram
judice  de  dampnis  sibi  illatis.
A.  338.  Dicit  quod  M.  H.  fecerit  cantare  clerum  dicens  quod  non  timerent
  sententias  judicis  et  officialis  et  beneficialis.
V.  369.  Hic  allegat  M.  H.
V.  374.  Hic  improperant  ei  qnidam  quod  fabellam  recitaret.
V.  374.  Dicit  de  M.  Grcgorio  qui  appellavit  in  causa  Herbipolensi  ut
Arehiepiscopus  confirmaret  electionem  Erbipolensem.
V.  378.  Hic  M.  H.  inceperat  loqui  quoque  verba  probrosa  et  non  fuit
permissus  ab  aliis  qui  prope  steterunt.
A  •  382.  Hic  tangit  fabulam  de  quodam  fure  cui  allegata  fuit  pro  fabula
illa  quam  allegeverat  M.  H.  de  quodam  greco.
V.  392.  Dicit  quod  M.  H.  tune  clara  die  cum  recederet  de  causa  fecit
sibi  preportari  candelas.
A.  397.  Dicit  quod  venit  Erfordiam  et  quod  triumphasset  in  causa  et
quod  pars  cleri  succubuisset  in  expensis  nisi  quod  episcopus
Nurburgensis  se  interposuisse.
V.  418.  i.  e.  Furia  iufernalis  que  stimulat  hominem  ad  faciendum  malum.
4.  419.  Siste  parurn.  Invehitur  contra  mortem  pro  eo  quod  tune  duo
presbyteri  mortui  fuerunt  M.  Thydericus  et  prepositus.
A.  433.  Epithaphium.

\.  443.  Dicit  quod  isti  ita  fuerunt  coneordes  in  vita  sna  quod  in  inorte
sua  noluerunt  separari,  sed  uno  et  eodem  tempore  sepulti
sunt  uuus  in  Arnstein  alter  in  Erford.