Beiträge  zur  Litteratur  der  Sieben  weisen  Meister.

87

pater  occurrit  filio  et  cum  emn  de
statu  suo  requireret,  juvenis  nihil
respondet.  Cujus  causam  cum
pater  mirans  requireret  responsum
est  a  sapientibus  quod  niutus
esset.  Qui  condoleus  nimirum  denunciavit
  uxori,  quae  silii  promisit
quod  faceret  eum  loqni.
Quae  occurrens  cum  magna  affabilitate
  salutavit  eum.  Quae  ei
dupplicans  ut  sibi  alloqueretur  non
dedit  sibi  verbum.  At  illa  dissimulans
  traliebat  eum  ad  cameram,
quasi  ei  secreta  sua  cupiens  revelare,
  quam  ingressa  soli  illa
sic  ail:
„Fili  dulcissime,  deus  dedit
mihi  talem  gratiain  ut  te  talem
filium  babeam  sicut  tu  es  et
nolo  esse  noverca  sed  plus  quam
mater,  et  plus  te  diligo  quam  si
in  meo  utero  millesies  te  portassem.
  Accipe  ergo  ine  in  matrem
veram  et  nostras  consolationes  in
mente  liabeamus.“  Quo  omino  tacente
  adhuc  ipsa  subjunxit:

„Fili  carissime,  attende  ad
pulchritudinem  meam  et  ad  amorem
  quem  ad  te  habeo  quia  contempto
  amore  patris  tui,  virginitatem
  meam  tibi  servavi.  Uterc  ergo
concubitu  meo  e(  per  noctem

super  collum  ejus  tleret  prae  gaudio
  et  de  statu  suo  quaereret,  juvenis ­
  nihil  respondit.  Tune  pater
tristisj  dum  requisivisset  causam,
responsum  est  a  sapientibus  quod
mutus  erat  alfectus.  Qui  dolens
sine  salutatione  rediens  denuntiavit
  uxori,  «jiiae  eum  exhortans
promisit  ut  ipsa  faceret  eam  loqui.
Et  occurrens  puero  cum  mirabili
  alfabilitate  eum  salutavit,  qui
supplicando  ei  humiliter  verbum
non  dedit.  Ipsa  vero  non  molesta
ex  hoc,  sed  trahens  eum  per  inanum,
  rogavit  11t  soli  ingrederentur
cameram  quia  ei  volebat  rcvelare
secreta.  Qui  inclusi  soli  in  Camera, ­
  imperatrix  suiim  sermonem
per  hunc  modum  incepit:
„Fili  dulcissime,  deus  dedit  mihi
hoc  bonum  et  fecit  mihi  haue  gratiara
  ut  habcrem  talem  filium  sicut
tu  es,  cujus  non  volo  esse  noverca
sed  mater.  Non  est  vivens  in
mundo  quem  tantum  diligam,  nec
si  portassem  in  meo  utero,  non
tantum  essem  attracta  ad  tui  dilectionem.
  Accipe  ergo  me  in  matrem ­
  veram  et  de  tuo  corde  exeat
verbum  consolatorium  et  repraesentativum
  amoris.“  Qui  respondere
contemnens  ad  hoc,  ipsasubjunxit:
„Fili  carissime,  attende  ad
pulchritudinem  meam  et  ad  affectionem,
  quam  ad  te  habeo,  quia
contempto  amore  patris  tui  tibi
servavi  virginitatem  meam.  Utere
ergo  nunc  eoncubito  meo  et  cum