5

Beiträge  zur  Litteratur  der  Sieben  weisen  Meister.  75
Admiratus  rex  astutum  senis  consilium  cuppam  illico  impletam
ferventi  glutine  apponit  foramini  serratoque  ostio  discedit.  Et  ecce
fatalis  illa  dies  quae  neminem  bonum  malumve  *)  praeterit  facientem
miserum  patrem  cum  filio  eadem  nocte  ad  turrim  adduxit  remotoque
a  foramine  lapide  intrat  pater  nihil  de  2 )  praetensis  laqueis  suspicatus,
dumque  festinat  ut  heri  et  nudius  tertius  in  pavimentum  salire  incautus
  miser  ut  erat  vestitus  calceatusque  mento  tenus  insilit,  statimque
vallatus  glutine  s)  redditur  immobilis  ita  quod 4 )  nec  manum  nec
pedem  nec  aliquod  membrum  movere  posset,  excepta  lingua,  quae
tantum  ab  hac  injuria  libera  remanserat.  Ingemiscens  igitur  infelix
filium  advocat,  insinuat  quibus  laqueis  teneatur  adstrictus,  orat  ut  ei
cito  antequam  aliquis  adveniat  caput  amputet  et  abscidat,  ne  forte
per  caput  cognitus  aeternam  s)  suo  generi  maculam  inferrat  et  jacturam.
  At  vero  fdius  totis  viribus  patrem  conatur  extrahere;  cum
autem«)  laborem  suum  frustrari  videret  coepit  anxiari 7 )  et  haesitare  s)
quid  de  duobus  ageret.  Hinc  etenim  horrebat  suas  in  nece  patris  cruerttare
  manus,  hinc  vero  metuebat  per  faciem  patris  deprehendi.  Dum
ergo  a  nece  eum  retraheret  amor,  timor  et  necessitas  urgebat,  nesciens
  quid  utilius  ad  tempus  ageret,  caput  patris  cultro«)  abscisum
fugiens  asportavit 10 ).
In  crastinum  autem  rex  summo  diluculo  mane  surgens  intravit
turrim  cucurritque  ad  cuppam  invenitque  murum  perforatum  et  totam
  h)  illam  bituminis  superficiem  infectam  sanguine  furemque  adesse
suum  sed ia )  truncatum  capite  deprehensum.  Festinans  ergo  ad  suum
recurrit  consiliarium,  illum  videlieet  senem  annuncians  quidem  captum
furem  sed  capite  mutilatum.  Quod  cum  audisset  senex  parum  subridens
  ait:  „Miror  hujus  latronis  astutiam.  Quia  enim  nobilis  erat  nec
voluit  genus  suum  perdere  idcirco  sibi  a  sosio  caput  amputari  fecit,
unde  et  difficile  mihi  videtur  te  posse  aut  thesaurum  recuperare  aut
agnoscere  < 3 )  furem“.  Tune  rex  vehementer  urgebat  senem  ut  daret
consilium,  non  (inquit)  de  thesauro  perdito  sed  ut  furem  possit  agnoscere ­
  < 4 ).  Cui  senex:  „Fac  illum  abstractum  de  cuppa  caudae  equi  for-1
 )  Aa  malum  fehlt;  a  ne  statt  ve.  —  2 )  Aa  de  fehlt.  —  3 )  ß  in  glutine.  —  4 )  B  ut.
—  '')  Aa  aeterno.  —  6 )  Aa  autem  fehlt.  —  ')  B  anxiare.  —  s )  Aa  hacsitari.  —
°)  Aa  ultimo.—  10 )  Aa  fügten  hier  hinzu,  gleichsam  als  Anmerkung  des  Schreibers:  Uic
deest  (a  esi)  quomodo  sepelivit.  —  1 ■)  In  A  endet  ein  Blatt  mit  murum  und  das  nächste
fängt  mit  illam  an;  die  ausgelasseueu  Worte  fehlen  natürlich  auch  in  a.—  * 2 )  Aa  et.—
)3 )  a  cognosccre.  —  B  ut  tantummodo  de  fure  guis  esset  noscerc  posset.