CK
00
Do he mich horte, ilo zocli he von
sinem vingere einen gülden ring und
sprach : 'sehe, nim den gülden ring zu
einer gäbe, den hast du wol vordint.
Es zimet sich anders nicht, das ein
sulch behende man sölde umbegabet
bliben’.
Also nani ich den ring und stiss en
an minen vinger. Nu weiss ich nicht wie
der ring also bezobert was, daz ich
muste stete schrien: hi bin ich, hie bin
ich’; das selbige konde ich nicht gelassen.
Do volgete der regke miner stimme
nach; ab he wol blint was, doch lief
he in dem wähle nach miner stimme
(') B inquil. — ( a ) Aa imiminem. — ( s )
cursii cum. — ( 7 ) B nemora tramsibat.
Ipse vero de digito abstrahens annulum:
'Tene’ ait (<) 'pro munere; non
enim te decet a tanto viro absque munere
( 3 ) dimitti’.
Porrectum ( 3 ) mihi annulum digito
inserui statimque neseio quibus maleficiis
captus cogebar eundo clamare:
'Ecce ego! ecce ego!’ ( 4 )
Ipse vero quamquam ( s ) eoecus
tarnen (“) cursu voeem clamantis soquens
minora transiiiebat ( 7 ) arbusta,
II me dist:. . . .
'Maus seroit e grans vilonie
S’ aucun bei don de moi n’ avoies. . .
Riehes lions sui de grant tresor .
De son doit traist un anel d’or;
Devant moi le gita ii terre.
si lou pris
Et en un de mes dois le rnis. . .
. . . Ii joians savoit une art. . .
S’avoit 1’anel si enehante,
De mon doit traire nou pooie
Et tot ades huchant aloie:
'Je sui sai, sire, je sui sai’.
Li joians vers moi s’adresga
Qui des enlz goute ne veoit
La venoit oü ma vois ooit. . .
Aa Porrecto. — ( 4 ) a Ecce ego ego
ego.
( 5 ) B quamvis. — (°> B cocctw pruepeditus cum