Die Hechtshamlschriften der Stiftsbibliotheken zu Göttweig. etc.
005
«. „Incipit Bre.marium Bernardi Papiensis praepositi mit Glossen
des Bernardus selbst (b’ gezeichnet), dann des Richardus
(„R.“ Mein Lehrbuch. S. 50, Note 14.), Alanus („al.“ und
„a’Ia“. Mein Lehrbuch des Kirchenrechts. 2. Aufl. S. 51.),
Vincentius („Vin.“), Laurentius („lau.“ Dadurch ist dies
sicher. Mein Lehrbuch S. 52), Tancredus („t.“); ob die
Sigle „1.“ auch auf Laurentius geht, oder auf Lanfrancus Cremensis
(mein Lehrbuch, Seite 51, Note 22), wage ich nicht
zu entscheiden.
b■ Unmittelbar daran ohne Explicit schliesst sich die sogenannte
Compilatio tertia der Dekretalen Innocenz’ III. mit der Publicationsbulle
für Bologna. Vgl. meine Quellen des Kirchenrechts
Seite 335. Die Glossen sind von Laurentius („lau.“ „1.“),
Vincentius und Tuncred.
76. — F. 38., membr., Fol., saec. XIV, 231 Bl.
Casus magistri Bernhardt („Rex pacificus. Praemissa salutatione
sic pone casum'.“).
/II. — G. 3. Formularius Caroli IV.
78. — H. 5. „Innocentii P. Summa de poenitentia“. „Cum
miserationes“ cet. Vgl. Abtheilung III. Nr. 17.
79. — I. 6., membr., Fol., saec. XIV.
a. Liber sextus Bonifacii VIII.
b. „Incipit Compendium utile juris civilis. In nomine doinini. Inc.
compendium ad omnes materias iuris civilis inveniendas compendiosum
deo providente opusculum“.
80. — I. 7., fol., membr., saec. XIV.
a. Casus decretalium magistri Bernhardt.
b. „Libelli fugitivi domini Egidii Bonon u . „Cum plures lihelli
super causarum exercitiis a praedecessoribus nostris facti fuerint“.
Die Handschrift enthält jedoch nur den Anfang. Das
Werk rührt nicht von Egidius (Fuscararius) her, sondern von
Nepos de Montealbano. Vgl. v. Savigny V. S. 502 f.,526,
Stintzing Gesell, der popul. jur. Liter. S. 282 ff. Dass aber
die Meinung, Egidius sei dessen Verfasser, älter ist als Montfaucon
und Sarti, denen sie v. Savigny a. a. 0. S. 503 f.
zuzuschreiben scheint, beweist unsere Handschrift.
c. Ordo iudiciarius des Egidius Fuscararius.
81. — I. 22., Fol., chart., saec. XV.