Die Rechtshandschrifteii der Slii'tsbibliotheken zu Göttweig. etc. 601
riet ui', ut I). Si quis ins dicenti non obtemperaverit [1. un. §. 3.
D. II. 3.].
Aclio in factum. Adversus libertum, qui patronum vel eius filium
aut eius heredem in ius temere voeavit, poenalis actio in factum in
L. aureos infra annum datur, quae nec in heredes competit, sicut
nec ceterae poenales, nec heredi datur, quia vindictam solam continet,
ut in D. de ira ius vocando. In eum [1. 24. D. IV. 4.].
Qui vi exemit eum, qui in ius vocafur cet. In factum. P. Poen.
actio in eum datur, cuius dolo factum est, quominus quis iudicio
sistat, per quam consequitur actor, quanti sua interest Intra annum.
tantum.
De emeiulo actio in factum. P. Dann über die a. in f. wegen
negot. gestio, a. quod metus causa, de dolo malo, rescissoria; a. in f.
in eum, qui per cap. dim. minimam actione aliqua liberatus est; qui
iudicii mutandi causa alienationem fecerit. Nun kommen die actiones
in rem (hered. pet,, rei vind., confess. negat.), a. legis aquil., fin.
regund., communi div., fam. herc., ad exhibendum u. s.w., Contractsklagen,
prätorische Klagen, Interdicte, Präjudicialklagen, Actio ex
stipulatu, Actio furti, de tigno iniuncto, Delictsklagen. Bei der actio
iniuriarum, de extraordinariis criminibus (persecutores stupri, Quae
partum abegit data opera, Qui persuasit servo ut fugeret, Dardinarii,
Saccularii, Dietarii, die übrigen in D. XLVII. Tit. 11. 12. 13. genannten)
beschränkt sich das Werk auf eine Angabe der Strafe unter
Berufung auf die betreffendenPandectenstellen. DerTractat schliesst:
„De concussione. Hoc crimen extra ordinem coercetur et datum e.
restituitur, ut D. de concussione l. I.“ Eine Schlussbemerkung
kommt nicht vor, der Rest der Spalte und die folgende ist leer. Die
Schrift gehört dem Ausgange des 12. oder Anfänge des 13. Jahrhunderts
an.
Es hat dies Werk Ähnlichkeit mit der Schrift des Anselmus ab
Orto, [über welche Merkel bei v. Savigny Geschichte V. S. 170
referirt] de instrumento actionum. Jedoch trifft die Beschreibung
desselben nicht ganz zu. Ebenso wenig ist es eine der übrigen bei
Savigny behandelten Schriften de actionibus.
Mit dem folgenden Texte steht das Werk in keinem Zusammenhänge.
Denn auf das letztere folgten drei ausgeschnittene Blätter.
Das nächste (vierte) Blatt enthält auf der ersten Spalte (79 Zeilen)
eine Einleitung in den Codex Just, anfangend: „Codicis