Die Rechtshandschriften der Stiftsbibliotheken zu Göttweig’. etc. 591
den Worten „hta iam superius“ in c. 24: „non in isto volumine sed
in Theodosiano codiceäe cautionibus, qui titulus non estin codicibus
nostris.“ Es beweist dies, dass er Pauli rec. sent. mit der Interpretatio
kannte. Vgl. Richter Corp. iur. ad h. 1. und Maassen in
Bekker Jabrbucb des gern. Rechts II. S. 280 f.
Von den Pandecten, dem Codex und den Authentica bat
Faventinus die genaueste Kenntniss. Dies beweisen einmal seine
zahlreichen Citate. So citirt er z. B. zum dictum Grat, ad c. 12. D.
LIV. „et codice t. ne christianum hr’. 1. 1. „ut in codicis titulo de
episcopis et clericis 1. ultima paragrapho bis ita.“ C. I. q. 3. „ut ff.
de conditione ob turpem causam 1. Si ob turpem causam“. C. II. q. 1.
„ut ff. ad 1. iul. de adult’. 1. inter libertos.“ Daselbst zu c. 18:
„Multi usque prohibere non possunius, id est non debemus, quia
tune ipsum accusare videremur. Sive saeculari, id est sive ante saecularem
judicem sit de crimine convictus; dicitur, quia non sufficit
eondemnatio saecularis iudicis ad hoc, ut ecclesiasticus aliquem
puniat canonice. Quod videtur esse contra illum authentienm, quod
habetur coli. VIIII. t. de sanctissmis episcopis §. Si vero crimen
. . . . Ad hoc dicere possumus, quod decretum praevaleat. Nam
sacratissimae leges non dedignantur subiacere sacris canonibus.“
Daselbst citirt er „ad 1. iul. de vi publica vel privata.“ In C. II.
q. 6. princ. „hodie vero secundum nuthenticum extendetur usque ad
annum“ cet. zu c. 28. „constitutio ista de uuthent. sumpta est coli.
IIII.“ zum dictum Grat, ad c. 31. „ab observationc iudicii mei, hoc
addidit Gratianus auctoritate sua, Nam cetera verba formam apostolorum
habet a viris interpretibus in ff.“ c. 4. C. XI. q. 1. „sed occurrit
contrarium in// 1 , dejudiciis I. observandum . . .“ princ. „aut. coli.
VI. de sanct. episc. §. si vero crimen fuerit. “ — e. 61. C. XII. q. 2.
„Non est aliqua actio, quae dicatur actio ingrati, sed actionein
factum, vel officium iudicis dicit, quo revocatur ingratus libertus in
servitutem, sicut invenitur in C. t. de contrahenda emplione et vere
actio pretii 1. Si non [1. 8. Cod. IV. 38.], id est actio, qua pretium
petit: ff. 1. in navem [1. 31. D. locati XIX. 2.] actio oneris aoersi, ff.
Si omissa causa testamenti actio legatorum 1. Quia autem §. non
simpliciter [1. 6. §. 3. D. XXIV. 4.], ff. de via publica actio viae rei
eiectae, id est per viam rejectae, 1. ult. [1. 3. D. XLIII. 11.].“ — zu
c. 1. C. XII. q. 3. citirt er dafür, dass die Verwandtschaft bis znm
4. Grade gehe Nov. 131 „sicut legi in authenticis de ecclesiasticis