Die Rechtshandschriften der Stiftsbibliotheken von Göttweig. etc. 589
Lat., Lips., Cass. und Coli, prima. Aus diesen hat es Johannes
gewiss nicht entnommen. Jedenfalls liefert dies Citat den Beweis,
dass er noch andere als die allgemein bekannten Sammlungen vor
sich hatte, es sei denn, dass es sich gleichwohl in den bekannten
vorfinde, oder man das Unwahrscheinliche annehmen wolle, er habe
es aus dem Originale.
Von nachgratianischen Decretalen finde ich citirt:
1. Zu c. 1. C. II. q. 4. [ich bemerke, dass unser Codex die qu.
IV. von c. deficientibus bis si episcopo—beiRicbter q. 5. c. 1—26
— bat, somit nicht, wie die Ausgaben, die 4. qu. nach der 5.]:
„Iurabunt autem singuli in animam propriam, scilicet, quod sic
credant esse, ut ille infamatus iuravit, ut habetur ex quodam decreto
papae Innocentii, quod sic incipit: Quotiens frater noster“ .
Dies cap. ist c. 5. x. de purg. can. V. 34., steht auch als Palen
im c. 17. C. II. q. 5.
2. Zu C. XIV. q. 1. wo er die Frage untersucht, ob die Cleriker
das juram. calumniae leisten müssen:
„Econtra videtur utroque iure decretum: ut C. de episc. et
clericis; et lombarda tit. de advocatis 1. ult.; et honorius papa in illo
c. Inhaerentes. a
Dies ist c. 1. x. de juram. cal. II. 7. (Jade, Reg. Pont. 5316) von
Honorius II. aus der Lombarda entnommen. Schon Maassen Beitr.
S. 34 führt dies Citat an.
3. Daselbst (dies Citat hat Maassen schon): „canones
enim iuramentum de calumnia non inducunt, ut ait Innocentius in
illo c. litteras. Si vero sunt ecclesiasticae saeculares, de calumnia
iurandum erit; sed hoc Eugenius non exponit, sed tacite intelligendum
relinquit“.
Gemeint ist c. 2. x. de jur. cal., das Eugenius III. angehört.
4. C. XIII. q. 1. princ. (Maassen hat dies Citat schon, aber
durch einen Druckfehler als zur C. XII. gehörig): „Excipiuntur
novalia, quae, si monachi fecerunt et coluerunt, nulli tenentur eeclesia(e)
decimas solvere, quod habetur ex quodam decreto Adriani
quod sic incipit: Nobis in eminenti.“ Es ist c. 15. de decimis III. 26.
Comp. I.
Zu qu. 2. C. XXVII. führt Johannes ein Kapitel an, dessen
Ursprung ich nicht zu entziffern vermag. Er sagt: „Et iam penitus
ohstruatur os omnium vana loquentium. decretum Al e x an d ri papae