Über die Summa legum des Codex Gottwicensis. etc. 451
nitur alicui, qui infra X dies appellare potuit et si sileat per X dies
amplius ius appellandi, non habet; sed de his nihil ad praesentem
quaestionem in rebus ecclesiasticis, ut sic deinde locum habent.
Sed maiorem distinetionem habent praescriptiones autem XXX. et XL.
et centum annorum [tarn] in rebus ecclesiasticis quam in rebus privatis.
Hic enim exigitur bona fides a principio possessionis usque ad
finem, etiam in aliis nec bona fides nec iustus titulus. Nota tarnen,
quod dioecesis dicitur limitata, et quia est distincta limitibus, vel
quia est sita in Iimite duorum episcopatuum. Non potest praescribi,
aliae possunt praescribi. De his sufficienter ibi habes.
His omnibus praelibatis quae inveniuntur colligas diligenter ea
quae ibi dicuntur et quaestioni praesenti satis facere poteris. Quod
praescriptio malae fidei locum habeat in ecclesiasticis, probatur auctoritatibus
XVI. C. q. IIII. et aliis multis, quae astruuntur, quod
omnis possessio tollitur XXX. praescriptione distinguentes inter malae
fidei et bonae fidei praescriptionem. Cum istae praescriptiones introductae
sint ad odium et penam ius suum negligentium, canones
autem acrius quam leges puniant negligentiam, ut habes II. q. V.
consuluisti et C.XI. capitulo ultimo et causa praedicta XVI. c. placait
[c. 20. C. II. 9. 5., c. liO. C. XI. 9. 3., c. 15. C. XVI. 9. 3.],
videntur habere locum in ecclesiasticis. Item si pater familias filiam
suam velari viderit et siluerit perannum, postea eam revocare non
potest, ut sit XX. 9. 2. puella [c. 2. C. XX. 9. 2.]. Item si quis
viderit, servum suum tonsurari in monasterio, adversus eum, qui
praescribitur XXX. annis, nulla est admittenda reposcendi actio, ut
C. XVI. 9. III. Quicumque episcopus [eap. 4.]. Effectu bonae fidei
id est dominium secundum Martinum, vel retentione seeundum Bulgarien,
auctoritate canonum et legum et praescriptionum sortiatur
praescribens auctoritas canonum et legum et praescriptionum erit ei
loco bonae fidei. Item simoniace possessa per XXX. annos Urbanus
papa possessoribus firmat ob ignominiam episcoporum saepius ea
vendentium [c. 4. C. I. 9. 3.]. Item, sicut actus canonum, ecclesiae
simoniace possessae quibusdam, cum omnino dimiserunt, restituunturlicite.
Quod autem dieitur in illo capitulo placuit [c. 15. C. XVI,
9. 3.], dicunt, quod non est ita praescriptio malae fidei ex quo is,
qui sic aliquos lucratus est, non alienos sed tanquam suos possidet;
posset dici, quod licet favore fidei christianae in hoc casu posset
concedi, non tarnen ideo generaliter est admittenda praescriptio