450

Schulte

capio  in  rebus  ecclesiasticis  locum  habeant,  quia  hoc  invenitur  in
quadam  lege;  sed  ei  legi  derogatum  est  per  multa  capitula  decretorum
  [vergl.  causa  XVI.  9.  3.].
Deinceps  dicendum  est  de  bis  praescriptionibus,  quae  introductae
  sunt  odio  petentium,  sicut  praescriptio  XXX,  XL  annorum.  Dicuntur
  autem  odio  petentium,  quia  datae  sunt  contra  desides  et  neglectores
  sui  iuris.  Primo  dicendum  est  de  tricennali  praescriptione,  et
contra  quas  personas  baec  currat,  et  quae  res  bis  praescriptionibus
possint  praescribi,  et  quis  eius  sit  effeetus.  In  liac  praescr.  consideranda
  est  continuatio  possessionis,  nec  in  ea  consideratur  iustus
titulus  et  bona  fides.  Datur  autem  baec  praescr.  tarn  minoribus  quam
maioribus,  omni  personae  datur.  Currit  autem  [contra]  omnem  personam,
  tarn  maiorum  quam  minorum,  praeter  pupillos,  contra  quos
non  currit  baec  praescr.  Si  rnaritus  alienat  dotem  uxoris,  non  currit
huiusmodi  praescriptio  contra  uxorem  nisi  post  mortem  mariti.  Eflectus
  eius  est,  ut  ilie,  qui  praescribat,  tutus  sit  hac  exceptione.  In  hoc
tarnen  differt  a  praedietis,  quia,  si  cadat  a  possessione,  non  datur  ei
actio,  nisi  vi  eiectus  fuerit.  Est  autem  praescriptio  alia,  quae  uni
actioni  opponitur,  bypothecaria  scilicet,  quae  datar  ereditori  contra
debitorem  ad  repetendum  pignus.  Sed  nonne  buic  aetioni  etiam
opponitur  praescriptio  quadrigennii,  ut,  si  fiscus  possideat  quiete  rem
alicui  obligatam?  Nonne  etiam  opponitur  ei  praescriptio  decennalis
vel  vicennalis  vel  tricennalis,  ut,  si  quis  inter  praesentes  bona  fide
et  iusto  titulo,  vel  inter  absentes  mala  fide  et  iniusto  titulo  sine  interpellatione
  rem  alicui  obligatam  possideat?  Ita  certe,  quia  praescriptio ­
  currit  contra  dominum,  currit  etiam  contra  debitorem  si  XL
annorum  praescriptione  tantum  dominus  rei  contra  creditorem  tutus
erit  et  nulla  alia  et  lianc  ut  possideat  rem,  quam  pignori  supposuit.
Sed  XXX.  annorum  praescriptio  currit  contra  creditorem  et  opponitur
certi  condictioni,  quae  actio  datur  ereditori  ad  pecuniam  repetendam.
Centum  annorum  praescriptio  currit  contra  Romanam  ecclesiam  et
contra  fiscum  in  rebus  suis,  in  vacantibus  autem  contra  fiscum  currit
praescriptio  quadrigennii.
Sunt  autem  ad  hoc  aliae  praescriptiones,  quae,  quia  non
pertinent  ad  praedictam  quaestionem,  ideo  ad  praesens  eas  ommittimus.
  Est  enim  p.  unius  diei,  quae  opponitur  illi,  qui  prima  die
una  voce  appellare  potuit  et  si  taceat  prima  die  postea  scripto
appellabit  et  cum  sollemnitate.  Est  etiam  p.  X.  dierum,  quae  oppo-