Über  die  Summa  legum  des  Codex  Gottwicensis.  etc.

447

det:«  ex  emtione,  et  donatione,  vel  permutatione  vel  locatione  et
caetera.  Bona  autem  fides  vocatur  hoc  loco,  quod  ille,  in  cuius  dominium ­
  res  transfertur,  credat  illum,  qui  transfert,  habere  potestatem
et  ins  alienandi  rem  illarn.  Quid  autem  si  quis  credat,  se  habere
iustum  titulum  et  non  habet?  Occupatio  vacantis  rei  estiustus  titulus.
Certe  non  potest  praeseribere.  Dicit  enim  lex,  quod  error  falsae
causae  non  parit  usucapionem.  Ubi  error  ille  ex  iusta  causa  eveniat,
ut,  si  ego  mittam  procuratorem  meum,  ut  emat  mihi  domum,  et  ipse
alio  modo  quocunque  adquirat  domum,  certe  in  tali  casu,  quamvis
iustem  titulum  non  liabeam,  sed  quia  puto,  me  habere  errans  causa
rationabili  possum  praeseribere  domum,  et  iusta  ignorantia  excusat
errorem.  Unde  dicit  lex:  in  alieni  facti  ignorantia  tolerabilis  est  error
facti.  Ideo  dico,  quia,  si  sit  ignorantia  iuris,  non  habet  locum  praescriptio;
  ut  si  quis  vi  expellatur  ex  domo  sua  et  nullus  intret  vi,  sed
aliquis  superveniens  possideat  domum  illarn  et  credens,  quod  domus
illa  non  possit  praescribi,  cum  possessor  eius  eiectus  sit,  cum  tarnen
dicat  lex:  quia  bene  praescribi  potest,  domus  illa,  cum  nullus  intraverit
  vi,  certe  talis,  cum  ignoret  ius,  non  praescribet,  cum  ignorantia
iuris  non  sit  ei  licita.  Interrumpitur  autem  possessio  quandoque  naturaliter,
  quandoque  civiliter.  Naturaliter  quandoque,  ut,  si  quis  vi
expellitur  a  possessione,  vel  quando  captus  ab  hostibus  non  potest
possidere  corporaiiter.  Unde  reversus  non  potest  continuare  tempus
tempori,  sed  interim  incipiet  praeseribere;  in  decennovali  [decennali]
ergo  praescriptione  et  vicennali  necessaria  est  continuatio  possessionis ­
  tarn  in  una  persona  quam  in  diversis.  In  diversis  enim  quandoque ­
  continuatur  tempus  tempori,  ut,  si  quis  iam  per  X.  annos
possedit  domum  aliquam,  quam  cepit  praeseribere  vicennali  praescriptione, ­
  et  completo  decennio  eandem  domum  distrahat  alteri,  iam
tempus  venditoris  prodiderit  [proderit]  emtori  ita,  quod,  si  ipse
possideat  eandem  domum  per  aliquod  [aliud]  per  decennium  sine
interruptione,  certe  iam  complebitur  vicennalis  praescriptio,  et  ita
tempus  venditoris  continuatur  tempori  emtoris.  Similiter  morte  defuncti
  interrumpitur  possessio  naturaliter,  continuatur  autem  tempus
patris  tempori  haeredis,  ut  quando  quis  possederit  rem  aliquam  bona
fide  et  iusto  titulo,  et  nondum  sit  in  ipso  completa  praescriptio,  certe
liaeres  scilicet  eo  mortuo  sive  legitimus  sive  extraneus  continuabit
tempus  suum  tempori  praecedenti  et  ita  per  ipsum  continuatur  possessio ­
  et  complebitur  praescriptio.  Unde  quia  haeres,  sive  legitimus
Sitzb.  d.  phil.-hist.  CI.  LVH.  Bd.  II.  Hft.  29