212
Schulte
287. Item. Nicotaus P. de oratoribus et peregrinis.
„Illi, qui peregrinos“ cet. c. 25. C. XXIV. qu. 3. Ivo Panonn.
V. c. 114. (Fol. CXVII b). Mansi XX. eol. 873 (in epist. Nicolai
ad episc. Galliae) und col. 916.
288. l)e districtione testimonii.
„Districli et testimonii examinatio in crimiiialibus causis servanda
est, in civilibus autem non usque quaque. In criminali enim
causa non licet testein de propria domo produci, in civilibus autem
praelatis ecclesiae licet. Unde Paschalis secundus Guidoni archiepiscopo
Viennensi 35 ): „Super prudentiu tua“ cet. Das Folgende ist,
wie c. 1. C. XIV. qu. 2. aus dem bei Mansi XX. col. 142. sq. abgedr.
Original dat. Trojae VI. Kal. Sept. (1115) genommen.
289. August, de usuris.
„Si t'eneraveris hominem“ cet. Ivo Decr. XIII. 17. c. 1.
C. XIV. q. 3.
290. Ambrosius de nabutheis.
„Plerique refugientes praecepta legis“ cet.
Ivo Decr. XIII. 26. — c. 3. C. XIV. qu. 3 ss).
291. Ex conc. Carthag. S7 )
„Nullus clericorum“. Ivo Pan. III. 158 (Fol. LXXVIII b),
Decr. VI. 198, XIII. 9. Durch. II. 124. Reg. I. 230. — c. 6. C.
XIV. q. 4.
292. Ex conc- Toletano.
„Saepe principes“ cet.
Ivo Decr. VI. 222., Durch. II. 149. — c. 29. C. XXIII. qu. 8.
es an den angeführten Stellen Urban II., nicht Alex. II. bei, wenigstens nicht in
der mir vorliegenden Ausgabe.
85 ) Bis hieher trifft die Stelle zusammen mit dem dictum Grat, vor c. 1. C. XIV. q. 2.
Aber sehr wesentlich ist, dass hier bei Gratian es im dict. heisst: „Sed distinciio
haec ct testium examinatio in crim. causis“ cet., unser Codex aber aus
dem Originaltexte, der das Wort „districtio“ hat, eine Regel aufstellt, zu deren
Begründung er die Stelle anführt. Mir scheint, dass Gratian, wie das wohl
ohnehin nahe liegt anzunehmen, auch für seine Aussprüche sich an frühere
Sammlungen gehalten hat. Ein Beweis hierfür liegt schon in der Benutzung,
welche er oft von den ausführlichen Rubriken der Collectionen macht.
36 Der Codex weicht vom Decret ab, hat aber genau den Text wie Ivo.
87 ) Der Codex weicht von Gratian ab.