202
Schulte
ausus fuerit; cuiusvis s ) tlolo id factum est, vel conscius criminis
exstiterit, licet extraneus sit, poena parricidii puniatur et neque
gladio, neque ignibus, neque ulla alia sollempni causa poenae subjiciatur,
sed insutus culullo cum cane et gallo gallinatio et viper a
et simia, etiam intra eas ferales angustias comprehensus, secundum
quod regionis qualitas tulerit, vel in vicinum mare, vel in amnem
proiiciatur, ut omni elementorum usu vivus carere incipiat et ei celum
superstiti et terra mortuo auferatur. Si quis alias cognatione vel
aflmitate conjunctas personas necaverit, poenas legis Corneliae de
sicariis patiatur. Item lex Cornelia defalsis testamentaria vocatur;
poenam irrogat ei, qui testamentum vel aliud instrumentum l'alsum
scripserit, significaverit, recitaverit, quive signum adulterinum
fecerit, sculpserit, expresserit, sciens dolo malo. Eiusque legis poena
in servos ultimum supplicium est, quod in lege de sicariis et veneficis
servatur. In liberos vero deportatio. Item lex Julia de vi
publica sea privata adversus eos exoritur, qui vim vel armatam vel
sine armis commiserint. Sed siquidem armata vis arguatur, deportatio
ei ex lege Julia de vi publica irrogatur; si vero sine armis, in
tertiam partem bonorum publicatio imponitur. Sin autem per vim
raptus virginis et viduae et sanctimonialis vel alia fuerit perpetrata,
tune et peccatores et hi, qui opem flagitio dederunt, capite puniantur.
Item lex Julia peculiatus eos punit, qui pecuniam vel rem publicam
vel rem sanctam [darüber sacrum] vel religiosam furati fuerint.
Sed si quidem ipsi iudices tempore administrationis publicas
pecunias subtraxerunt, capitali animadversione puniuntur, et non
solum hii, sed etiam qui ministerium eis ad hoc exhibuerint, vel qui
subtractas ab bis scienter susceperint. Alii vero, qui in lianc legem
inciderint, poenae deportationis subiungentur.
Sunt praeterea publica iudicia: lex Julia de ambitu, et lex Julia
repetundarum, lex Julia de annona, lex Julia de residuis; quae
de ceteris capitulis locuntur et animae qnidem amissionem non irrogant,
aliis autem poenis eos subiieiunt, qui praecepta eorum
neglexerunt.
8 ) Der Codex hat nif cui’, ober nis geschrieben nec; die Conjectur lehnt sich an
den Wortlaut von 1. 1. Dig. de lege Pomp. 48. 9 an.