Über drei in Prager Hs. enthaltene Canonen-Sammlungen.
195
fuerit l'eus sacrilegii, istam leviorera compositionem emendet, ipsis
episcopis vel abbatibus sive personis, ad quos querimonia sacrilegii
iuste pertiniierit. Et si ipse reus sacrilegii facere noluerit, tamdiu
excommunicationi subiaceat, usquequo praedictam compositionem
sexcentorum sol. persolvat. Et si in bac obstinatione mortuus fuerit,
corpus eius cum hymnis et psalmis non deferatur ad sepulturam. Et
praecipimus, ut in fine coclicis legis mundanae scribatur liaec
lex“. Huc usque lex papae.
242. Item. Quomodo sacrilegium committatur. 60 )
Sacrilegium enim committitur, si quis infregerit ecclesiam, vel
XXX. ecclesiasticos passus, qui in circuitu ecclesiae fuerint, vel in
domibus, quae infra praedictos passus fuerint, aliquid inde diripiendo
vel auferendo, seu qui iniuriam vel ablationern rerum intulerit clericis
arma non ferentibus, vel monachis sive deo devotis omnibus
ecclesiasticis personis. Non enim capellae, quae infra ambitum murorum
eastellorum sunt, mittuntur vel ponuntur in hac observatione.
Similiter etiam sacrilegium committitur auferendo sacrum de sacro,
vel non sacrum de sacro, sive sacrum de non sacro. Non sacrum
vero de non sacro, quia non potest computari in crimine sacrilegii,
secundum mundanarum legum censuram debet emendari, vel secundum
morem patriae.
243. De sacrilegis. Johannes.
Sacrilegium 61 ) vero est, quotiens quis sacrum violat aul auferendo
sacrum de sacro, vel sacrum de non sacro, vel non sacrum de
69 ) Vgl. Ivo Decr. P. 111. c. 98 und Ivo Panorm. fol. XXXIX b . Lib. II. hat den
Schluss gerade so. Über dieses Stück sehe man die Ausführung von M a a s se n
a. a. 0. S. 231, Note 33, der auch zeigt, wie die Meinung des Johannes
Faventimus ad Grat. c. 4. C. XVII. q. 4, diese Stelle sei aus der „Pandecta
Gothica“ genommen, entstanden ist.
60 ) Ivo Panorm. II. fol. XXIX b mit der Aufschrift: „De sacril. Joh. octavus in Iibro
goticae legis.“
61 ) Wörtlich also lautet auch das Dict. Gratiani vor c. 21. C. 17. q. 4. Es könnte also
fraglich sein, ob nicht dies Stück und die zwei folgenden dorther entnommen
seien. Dies muss, abgesehen von dem Alter des Codex, das keinen Beweis bilden
kann, weil sich für 10 — 30 Jahre kaum eine Handschrift sicher bestimmen lässt,
entschieden verneint werden, 1 4 Weil der Codex offenbar für die cap. Joh. IX.
eine gute Quelle hatte. 2. Weil er in dem folgenden Capitel (vgl. auch die Note
von Richter ad c. 21. cit.) nur Stellen zusammenstellt, welche sich auf den
13 *