192

Schulte

supradicta  imperatorum  institutio  staluit,  synodus  Triburiue  celebrata
  iuxta  sanctionein  hoc  modo  confirmat:  „Si  qnis  in  ecclesia  clel-icum
  fuste  (Reg..  II.  38.)“.  Si  quod  facinus  in  sacros  ordines  in
ecclesia  aut  extra  olim  committebatur,  ita  canonica  et  regia  censura,
ut  praedictum  est,  vindicabatur.  Sed  quia  iniqui  capitis  nec  hac
vindicta  territi  pedes  ab  effusione  sanguinis  sacerdotum  non  continuerunt,
  sed  inaudito  et  inhumano  modo  sacrum  ordinem  dilacerare
magis  magisque  ceperunt,  pro  hac  maxime  causa  et  aliis  et  multis
regni  negotiis  Liulivico  imperatore  aclhuc  superstite  antistites  et
primates  Galliae  et  Germaniae  una  cum  Karolo  rege  eiusdem  Ludwici
  filio  apud  Tlieodunis  villam  concurrentes,  compositiones  de
gradibus  clericorum  tarn  secundum  canonicam  censuram,  quam  secundum
  regiam  ultionem  ampliari  unanimiter  collaudaverunt,  et
manu  tandem  propria  subscripserunt,  sicut 4l1 )  inferior  pagina  deinonstrabit.

239.  Item  de  eodem.
In  concilio  apud  Theodonis  villam,  ubi  interfuerunt  XXXII.  episcopi,
  Aistulphus  etc.  50 ).
Cod.  B.  „sic.  i.  p.  perspicue  monstrat.“
50 )  Folgt  das  bei  Pertz  1.  c.  pag.  5  abgedruckte  Stück,  nicht  das  auf  p.  G.  Die
Recension  des  Codex  weicht  aber  bisweilen  ab;  ich  hebe  hervor:  „He  treverensis
c.  s.  s.“  „Ivo  remensis.“  Vor  „Si  quis  subd.“  steht:  „Gradus  acolithi,  exorcistae,
hostiarii,  lectoris,  ut  supra  dictum  est.“
Auf  dies  Stück  folgt  im  Cod.  B.  und  den  Göttweiger  Handschriften  noch  folgende ­
  Erörterung:  „Perspicue  ergo  superior  pagina  monstrat,  quod  manente  illa
compositione,  quae  prius  de  gradibus  ecclesiae  violatis  statuta  fuerat,  alia  in  praefata
synodo  compositio  sit  superaddita.  Nisi  enim  hoc  constanter  intelligatur,  et  illa  satisfactio,
  quae  prius  de  ipsis  gradibus  terminata  fuerat,  in  memoria  firmiterhabeatur,
non  plane  nec  veraciter  possunt  intelligi  quaedam,  quae  in  supradictis  capitulis  posita
  inveniuntur.  Ponitur  enim  in  primo  cap.  de  subdiac.  ita:  „Si  quis  diac.,  subdiac.
debilitaverit,  si  ipse  convaluerit,  V.  quadragesimas  sine  subditis  annis  poeniteat
et  CCC  sol.  componat  episcopo  cum  sua  compositione  et  episcopal.  bannis.“  hoc
est:  dare  praeter  suam  id  est  subdiaconi  compositionem  et  praeter  episcopales
bannos  addidimus,  ut  CCC  solidos  componat  episcopo.  Subdiaconi  autem  compos.
hic  intelligitur  illa,  quae  ante  istam  synodum  de  ipso  fuerat  terminata,  ubi
dictum  est:  „Comp,  subdiaconi  erit  CCC  sol.“  et  in  eodem  c  p.  est  institutum,
ut  de  singulis  gradibus,  qui  in  ipso  subdiac.  esse  noscuntur,  singulae  compositiones ­
  solvi  cogantur.  Est  ergo  tota  comp,  subd.,  illa  videlicet,  quae  ante  praefatam
  synodum  terminata  fuerat,  mille  et  C.  sol.;  super  hanc  comp,  praed.  synodus
CCC.  sol.  addi  praecepit,  cum  dicit:  „componat  episcopo  CCC.  sol.  cum  sua
compos.“  Episcopales  autem  bannos  vocat  regium  bannum,  de  quinque  gradibus