112

M  u  s  s  a  f  i  a

VIRGILIUS.

ipsi  nunciavit  dixitque  sibi  domina:  'Si  promiseris  me  recipere  in
uxorem  docebo  te  qualiter  hoc  periculum  evades.’  Ille  promisit,  dixitque ­
  mulier:  'Capias  istum  meum  maritum  et  liga  eum  in  gula  et  vade,
suspende  eum  illico  in  loco  illius.’  Dixitque  custos:  'Timeo  facere’.
Mulier  dixit:  'Et  ego  faciam.’  Et  fecit  quandam  restem  de  ligno  viridi
ligavitque  maritum  in  gula  et  ipsum  sic  ligatum  duxit  per  terram  ad
furcas,  dixitque  custodi:  'Ascende  furcas  et  ipsum  suspende.’  Respondit
  custos:  'Non  faciam.’  Ae  ipsa  ascendit  et  maritum  suspendit  et
sic  descendit.  Dixit  autem  custos:  'Ille  suspensus  habebat  quoddam
vulnus  in  capite  et  iste  non  habet.  Posset  ergo  cognosci.’  Dixit  mulier: ­
  'Ascende  iurcas  et  cum  ense  facias  sicut  tibi  videtur.’  Dixit
custos:  'Non  faciam.’  Mulier  vero  petiit  ensem  ab  eo  et  ascendens
percussit  maritum  suum  cum  ense  et  descendit.  Dixit  tertio  custos:
’lste  suspensus  caruit  duobus  anterioribus  dentibus,  quos  iste  habet.’
Respondit  mulier:  'Ascende,  erue  ei.’  Custos  dixit:  'Non  faciam’.  lila
videns  lapidem,  hunc  arripiens,  ascendit  et  eruebat.  Dixit  mulier:
'Aecipias  me  in  uxorem.’  Custos  autem  respondit:  'Non  faciam.  Nam
tu  fecisli  haec  marito  tuo,  quem  tantum  diligebas;  multo  igitur  pejus
mihi  faceres,  si  Casus  se  offerret.’  lila  confusa  recessit,  talia  suo  dilecto
  marito  facere  non  formidans.
Modo  videte,  domine  Imperator,  qualia  sunt  opera  mulieris.  Non
debetis  quoque  adbibere  fidem  dictis  uxoris  vestrae.“  Audiens  liaec
imperator  jussit  sententiam  mortis  ßlii  relaxari.  Rediens  sero  imperator
  ad  uxorem  invenit  eam  multum  tristem  dixitque  sibi  uxor:  „0
stulte  imperator,  tibi  eveniet  quod  accidit  cuidam  imperatori  romano,
qui  fuit  deceptus  a  tribus  fratribus  *).“  Dixit  imperator:  „Quomodo?“
Respondit  domina:
„Romae  antiquitus  erat  quaedam  statua  aenea  tenens  arcum
tensum  in  manibus  cum  sagitta  habens  in  fronte  scriptum:  ‘Qui  me
percussit  dabo  ei.’  Et  opposito  statuae  erat  ignis  validus,  qui  sernper
ardebat  sine  lignis  qui  multum  erat  utilis  pauperibus  romanis,  maxime
in  hieme.  Venit  quidam  presbyter  improbus  et  percussit  statuam.
Emisit  stafua  sagittam,  quam  tenebat  in  arcu  et  percussit  ignem
praedictum  et  statim  ignis  extinclus  est.  Item  erat  aliud  mirabile  Romae. ­
  Nam  erat  ibi  quoddam  speculum  [mirabile]  satis,  in  quo  videbatur
  quandocumque  aliqua  proyincia  rebellare  volebat  Romanis,  nam

!]  A  da  tre  frate  Ui;  B  da  trc  fantu