Beitrüge  zur  Litteratur  der  Sieben  weisen  Meister.

105

quam  fatuam  indiscretam.  Facto  autem  convivio  uni  ex  discumbentibus
feeit  l'erri  magnum  ignem  et  uxorem  suam  ad  se  venire  dixitque  ei:  'Tu
es  nimis  de  sanguine  stulto;  oportet  quod  aliqualiter  minuatur’  et  faciens
  sibi  flebotomari  de  ambobus  braehiis,  tantum  de  sanguine  feeit  de
corpore  suo  egredi  quod  ipsa  quasi  deficiebat.  Jubens  autem  senex
sanguinem  stringi  ne  moreretur  feeit  eam  ad  lectum  ferri.  Veniens
ejus  inater  dicebat  ei:  'Vis  amasium?  quia  ego  eum  inveni  tibi.’  At
illa  vix  poterat  respondere;  sed  dixit:  'Vade,  ego  nolo  amasium’.
Sic,  domine  imperator,  dehet  trahi  sanguis  stultus  de  venis  uxoris
vestrae  nec  ad  ejus  petitionem  (277“)  debet  occidi  filius  vester  dileetus
penitus  innocenter.“  Rediens  autem  imperator  adliuc  vivente  filioi
dixit  midier:  „0  imperator,  tibi  eveniet  quod  cuidam  regi  accidit  qui
non  videbat  lumen  extra  civitatem  suam  et  a  multis  sapientibus  Consilium ­
  postulans  non  poterat  remedium  invenire.  llabebat  autem  septem
  philosophos  in  curia  sua  et  datis  eis  certis  muneribus  ')  somnia
hominum  interpretabantur.  Illis  autem  temporibus  erat  horno  sapiens
nomine  Merlinus  2),  unde  consultum  fuit  ei  ut  mitteretpro  illo.  Rex
autem  misit  nuncios  ad  eum,  mittens  ei  magnam  auri  copiam.  Qui  ad
eum  euntes  causam  adventus  eorum  exponebant.  Et  dum  essent  in
quodam  loco  refferunt  quendam  transeuntem,  cogitavitque  Merlinus
quod  ipse  ad  philosophos  dicti  regis  ibat  et  quod  somniaverat  quoddam
  somnium  et  interpretaretur.  Vocavit  Merlinus  illum  ad  se  volens
ostendere  nunciis  regis  de  sua  scientia  aliquid,  dixitque  Merlinus  illi
transeunti:  'Veni  huc.’  Qui  venit.  Et  dixit  ei:  Et  scio  quo  vadis.’  Et
dixit  ille:  'Quo?’  Et  Merlinus:  'Ad  [philosophos]’.  Et  confessus  es^
transiens.  Dixitque  Merlinus:  'lila  munera  quae  in  manu  portas  vis
dare  philosophis  supradictis.  Si  dabis  ea  mihi,  ego  dicam  tibi  quid
somniasti,  quod  ipsi  nequeunt  dicere,  et  quid  importet  somnium.’
Dixit  autem  somnians:  'Libenter.  Die  mihi  somnium  quod  habui  et
dabo  tibi.’  Dixitque  Merlinus:  'Tu  somniasti  quod  quidam  fons  natus
est  in  domo  tua.’  Confessus  est.  Dixitque  Merlinus:  'Somnium  sign[ific]at
  hoc.  Vade  sub  sellaris)  domus  tuae  et  invenies  ibi  vestimen-*)

  Cod.  mulicribus.
2 )  Die  Hs.  hat  beständig  eine  Abkürzung  die  wie  Milius  aussieht.  So  muss  auch  der
Verfasser  der  Denkverse  am  Schlüsse  gelesen  haben,  da  wohl  Milius,  nicht  aber
Merlinus  in  das  Metrum  passt.
3 )  So  die  IIs.  A:  sotto  il  solaj  o  dclla  tua  camera.  B:  sotto  il  focolare  tuo.

VII.  SA-PIENTES.