100
M u s s a f i a
Cants. Quidam miles habebat leporariumunum pulchrum fortem et levem,
quem multum diligebat. Similiter babebat quendam suum filium in eunis
qui a nutricibus lactabatur. Eo autem tempore fiebat quidam ludus
Romae in agone ad quem omnes Romani currebant. Ivit autem ad ludum
miles praedictus et uxor sua ascendit super (27S*°) tectum domus
suae quia inde videbatur ludus et nutrices omnes cum ca dimisso
leporario in domo et puero in cunis illuc iverunt. Ex tune autem de
crepatura muri [exivit] quidam serpens terribilis et magnus cupiens
puerum devorare; canis autem videns, volens defendere puerum, opposuit
se serpenti. Contigit autem quod illud esset circa cunam et
cuna se evertit et cadit puer coopertus cuna, sub ea illesus permanebat.
Post multas autem colluctationes et certamina inter canem et
serpentem contigit quod canis serpentem occidit et ipse canis satis
remansit vulneratus et venenatus. Rediens autem una ex nutricibus
vidit canem cum ore sanguinolento, credidit quod puerum occidisset
fugereque coepit prae timore militis. Domina autem videns nutricem
fugientem petiit causam. Nutrix dixit ei. Tune domina dilacerans se
et exclamans cum omnibus servientibus et plorans fortiter contristabatur;
et erat miles interim de ludo reversus et causam luctus petiit.
Dixitque ei domina: „Canis tuus, quem multum diligis, occidit filium
tuum“. Conspiciens autem dominus canem, videns ipsum sanguinolentum,
credidit verbis mulieris canemque occidit et ivit ad cunam et
ipsa allevata iuvenit filium suum vivum et sanum et illesum. Respiciens
autem cameram vidit serpentem mortuum et cogitavit quod canis
interfecerit serpentem volentem puerum devorare et factus est
dominus multum tristis eo quod interficiebat canem (seu leporarium)
suum, qui ex eo quod merebatur praemium habuit mortem, et ex eo
dominus valde tristabatur dominaeque suae fortiter indignabatur.
Scio quod ita eveniet vobis, domine imperator. Nam si feceritis
filium vestrum occidi vos poenitebit, quia unde ipse deberet consequi
praemium inde vultis sibi inferre mortem“. Audiens hoc imperator
sententiam mortis filii sui relaxavit. Rediens sero imperator ad uxorem
suam invenit eam valde tristem eo quod non fecerat occidi filium
suum. Dixitque domina ei: „Isti philosophi cum suis adulationibus
arbor. destruent te et regnum tuum. Sed tibi eveniet de ipso, quem dicis
esse filium tuum, quod evenit cuidam hoinini habenti in viridario suo
quandam pinum, quae pinus plantulam quandam habuit valde pulchram
et rectam, de qua plantula dominus multum exultabat. Cumque domi-
