Roswitha  und  Conrad  Celtes.

permittas,  quod  possit  de  quocumque  medico  permitti:  ne  (ut  Ulis
utar  verbis)  quaerelae  locus  relinquatur,  non  quod  non  satis  pro
coepto  qualicunque  munere  laboraverim:  easum  vero  in  terminis
collegi,  extendi  et  qua  via  curanda  sit,  instruxi,  insomnes  noctes  duxi:
nihil  est  quod  de  me  querantur,  nisi  malint  barbari  quam  babari
nuncupentur.  Ego  etiamvero  (ut  ipse  nosti)  maiori  sum  addictus  provinciae:
  ad  quam  si  declinaverit,  non  caruisse  se  et  hospitio  et
suffragio  et  sentiet  et  dicet.  Quod  de  re  tua  scribam,  nihil  est  quam
ut  omnino  sileas  et  moreris  me.  Dabo  operam,  ut  aliquid  quod  hris
sim:  tota  tua  Barbara  Cymbrica  int  er  aniles  fabulas  cogatur  perpetuo
  Versare.  Vale  et  <Ppu7itn.  tun  compatere,  quia  semper  quod
ceteri  venialiter  ille  mortaliter  peccat.  Norimbergae  92.
[Celtic.  cod.  epist.  lib.  II.  ep.  12.  Fol.  17.]

V.  b.
Ulsenius  domino  Conrado  Celti  pliilosopho  et  poetae  insigni  ad  Babaricum
Engistadium  bonarum  artium  Gymnasiarchae.
Super  quam  ante  delectaverunt  me  literae  tuae  Phoebo  plenae
et  Musis  studiorumque  tuorum  testes.  Quod  autem  scribis  iam  profectionem
  meam  maturandam  esse,  non  est  quod  fieri  queat:  tum
(juia  sum  visurus  aliquod  templum  Apollini  Noricio  sacrum,  tum
partes  tuas  etiam  ad  finem,  non  dicam  funem  exacturus.  Sylleniis  ille
naribus  insignis  Grammatico  Pboebea  post  missam  suam  me  valedictione
  ac  extrema  cerimonia  non  dedignabitur:  Bachi  non  nullus  quam
Apollinis  dignus  pontifex:  poterit  namque  pro  vicinitate  templorum
utrique  sacerdotio  percomode  inservire:  sed  liaec  aliunde  et  abunde
scribenda  et  canenda.  Credo  ego  nee  diibito  Cymbricam  tuam  Barbaram
  plurimam  eins  comodi  pleni  fverius  arborticios)  aliquid
digne  enixuram:  Nemesi  vero  matre  orta  est,  patrem  te  geris  (si
recte  sentio)  non  omnino  inertem  ad  ulciscendas  iniurias,  nee
segnem  prorsus  atque  stupidum,  sed  longius  divagor.  Facit  hoc
Nurinberga  tua  cuius  honoris  expectatio  vel  inanis  mihi  quotidie  atque ­
  in  dies  magis  videtur  quam  captionem  illam  et  neglectum  agere
non  sis  nescius.  Est  genus  hominum  vilium  quod  nonnisi  lacessitam
ad  henefaciendum  agitatur,  tu  me  iam  intelligis.  Unum  te  latere  nolo,