A  s  c  h  1»  a  e  li

50  •
deroque  cordicitus,  ut  aliqua  nacta  opportunitate,  non  dedigneris  venire ­
  ad  nostram  informationem,  quia  etsi  quid  modicum,  mediante
dei  gratia,  ex  divina  scriptura  intelligo,  tarnen  nescio  intelieeta,
etiam  mentibus  juvencularum  meae  eruditioni  commissarum  imprimere.
  Re  vera  res  esset  magnae  utilitatis,  ut  ingeniosae  virgines  divino
cultui  diu  noctuque  mancipatae,  talem  haberent  praeceptorem,  qui
doeeret  eas  mel  sugere  de  petra  oleumque  de  saxo  durissimo,  alioquin
frequenter  psallere  et  fruetum  psalmodiae  non  posse  carpere,  quam
taediosum  sit,  ipse  cogitare  potes.  Aliud  nihil  pro  praesenti,  sed
altissimum  deprecor,  ut  cunctorum  bonorum  desidereorum  tibi  concedere
  dignetur  complementum.  Vale  in  gratia  Dei  et  memento  mei.
1302.
(Celtic.  cod.  epistolar.  lib.  XII.  ep.  12.  Fol.  143).

1.  b.
Ad  Charitatem  de  familia  Pirkheimeroruiu  Sancümoniälem  ord.  S.  Clarae
Norimbergae  professam  Conradi  Celtis  carmen.
Virgo,  Romana  bene  docta  lingua,
Virginum  darum  instar,  et  corona,
Hoc  meum  parvum,  rogo,  fronte  laeta
Suscipe  donum.
Quo  tuae  laudes  patriae  videbis,
Et  leges,  quanto  niteat  decore,
Qualis  et  sancti  fuerit  beata
Vita  Sebakli.
0  soror,  nostris  merito  Camenis
Digna,  et  aeterno  mibi  vincta  amore,
Charitas  lingua  mibi  dans  latina
Candida  verba.
Teutonis  rarum  decus  es  sub  oris,
Virgo  Romanis  similis  puellis,
Quas  vel  Hispanis  tenuit,  vel  olim
Gallia  claustris.
Docta  tu  doctum  sequeris  parentem,
Qui  fuit  legum,  canonum  et  peritus;