Zu der Sage von Fo-wo-de-mi-no mikoto.
85
7 4 f ’) 1 f P
Aru-fumi-ni iioaku sika-sika, makatatsi ko-wa makatatsibakari
idete midzu-wo kumi-si-nari, sikaru-ni midzu-no mo-i-ni
mitsi-gata-kari-si-ka-ba i-no utsi-ivo miru-nari, ki-ni jori-i-tamaje-ba
fazime-wa mi-ide-matsuraznri-kemu.
„In einer Urkunde heisst es: u. s. f. „Die Dienerin“. Hier
kommt hlos die Dienerin hervor und schöpft Wasser. Da jedoch
das Wasser die Schale nicht füllen konnte, hlickt sie in den Brunnen.
Da jener an den Baum gelehnt war, wird sie ihn anfänglich nicht
bemerkt haben.
Tojo-tama-fiko fito-wo jari-te sika-sika, kono koto motobumi-ni-mo
aru-beki koto-nari.
„Tojo-tama-fiko entsandte Leute“ u. s. f. Dies ist etwas, das
in dem Texte (zum Unterschiede von der oben erwähnten Urkunde)
Vorkommen soll.
T -\ J
% 1
7 *1 T p.
Wata-no kami mukaje-ioogami-te sika-sika, uwa-tsu kuni
ivata-no soko-nite midzu-no uwa-wo iu-nari. *
„Der Gott des Meeres ging ihm entgegen und begrüsste ihn“
u. s. f. „Das obere Reich“ heisst dasjenige, was sich auf dem
Boden des Meeres und über dem Wasser befindet.