Die Dckrctalen zwischen (len Decreiales Gregorii IX. etc. 747
quatenus non assuraant, etiamsi sint ipsi dicti bomines censuales,
quum id nequaquam licitum sit eisdem“ «4).
LV. (A. 31.) Idem ad p. r. m. Quum frater Paulus et infra. Et
quia per ipsius exemptionem ecclesiae nihilominus in eius parochianis
est praedictisabbati et conventu(i) acquisitum, nec iidem parochiani
consecuti sunt exinde libertatem, praefatum archiepiscopum, quoad
parochianos ipsos ab impetitione dietorum abbatis et conventus duximus
absolvendum, perpetuum ipsis abbati et conventui super iisdem
parochianis silentium imponendo.
LVI. (A. 32.) Idem ad p. r. m. Quia pontificali dignitate 65 ).
LVII. (A. 33,)ldem ad p. r. m. Quia 0ti ) pro qualitate temporis
hominum disponuntur agenda.
Ans dieser const. ist das c. 4. h. t. in 6. genommen. Der Cod. Monac. cit. hat
dasselbe in mim. 11. Es ist diese Dekretale auch in die Constitutionen des Legaten
Simon auf dem Concil von Bourges im J. 1276. übergegangen. In diesem Kapitel
hören im Codex die gemalten Buchstaben u. s. w. auf.
ob ) Als c. 2. de off. et pot. jud. del. in 6. I. 14. übergegangen. Unter dem Tit. de priv.
führt es Ilo st. in spec. de feud. prol. § ut vero v. quandoque gleichfalls auf. Als
Varianten notire ich: correptiones für coactiones; „itaque, ut . . . servetur“ für
a ut, quum . . . u ; „inyressu primo illis eccl. vel sac. interdic . . . contra eos, ubi
taliter fieri suaserit“ cet. Dasselbe cap. hat der cit. Cod. Monac. in num. 10.
Unter den Titel de privil. passt es ebenso gut. Der Erlang. Codex hat es als
num. 2. im Tit. de constit.
fi6 ) Cod. Monac. cit. num. 8., Cod. Erlang, num. 16. In der Turin er Ausg. des
Bullar. III. p. 618 „ex Regest. Vatic.“ ahgedruckt. Der Codex enthält sie ganz.
Die Ausgabe hat das Datum Anagniae XV. Kal. Sept. P. a. primo, i. e. 18. Aug. 1265.
Sie enthält die Rcvocaiion aller, besonders von Innoc. IV. „nimia dura temporis
tune eum importunitate cogente“ Seitens des apost. Stuhles ertheilten Privilegien,
dass die Privilegirten weder excommunicirt noch interdicirt werden sollen. Der
Vorbehalt für die den Königen von Innocenz und ihm selbst ertheilten ist wichtig,
da Alex. IV. selbst dem Könige Ludwig von Frankreich im J. 1254 und 1255. das
Privileg, ertheilt hatte, dass seine Kapellen u. s. w. nicht mit dem Interdicte und
der Excommunicalion belegt werden dürften ohne specielle päpstliche Licenz.
Diese Bullen sind abgedruckt in d’Achery Spicilegium, editio nova (cura L. F. J.
de la Barre) Par. 1723. fol. T. III. p. 633. fg. Ein gleiches von Clemens IV. aus
dem Jahre 1265. das. p. 659. Jo. Andr. sagt zu c. ne aliqui 5. de priv., das im
Lib. VI. Clemens IV. zugeschrieben wird, „et olim decretalis ista exlravagans erat
et incipiebat quia pro qualitate, alias quoniam. u Vorher gibt er an, Alex, habe
alle Privilegien widerrufen in einer Const., anfangend ad perpet. rei memoriam,
diese habe Clemens modificirt. Hier liegt also die Bulle Alex, vor, die übrigens
auch n ad fut. rei memoriam“ überschrieben ist. Die Bulle von Clemens steht
Sitzb. d. phil.-hist. CI. LV. Bd. IV. Hft. 48