72«

Schulte

III.  (A.  1)  Alex.  IV.  Contingit 8 )  interdum  pro  aliquibus  sub
bac  forma  vel  simili  nostras  literas  emanare,  „ut  non  obstante  numero,
  privilegio,  yel  statuto,  si  de  roluntate  procedat  capituli  seu
etiam  praelatorum,  recipiantur  in  ecclesiis  in  canonicos  et  in  fratres.“
Unde  |  quaestio]  in  illis  multotiens  baesitatur,  [utrum]  4 )  tales  auctoritate
  apost.  seu  illorum,  qui  receperunt  eosdem  in  eisdem  ecclesiis, ­
  intelligantur  admissi:  nos  ambiguitates  hujusmodi  taliter  duximus
  declarandas,  ut,  si  ad  illos,  quibus  nostrae  literae  diriguntur,
spectat  canonicorum  receptio  in  ecclesiis  memoratis,  tales  non
nostra  sed  auctoritate  recipientium  censeantur  recepti.  Si  vero  non
ad  ipsos  recipiendorum  hujusmodi  spectat,  sed  ex  juribus  nostrarum
literarum  recipiunt  potestatem,  hii  non  sua  sed  duntaxat  auetoritate
apost.  recepti  canonici  reputentur“’.
IV.  (A.  2.)  Idem.  Dilectus  fil.  5 )  mag.  L.  scolasticus  Treverensis
  cappellanus  noster,  in  nostra  praesentia  proposuit  praesentia
constitutus,  quod,  cum  dil.  fil.  noster  B.,  tune  s.  Sabinae  presbyter
cardinalis,  tune  in  partibus  Alamanniae  apost.  sedis  legatus,  super
receptione  ac  provisione  sua  in  ecclesia  Metensi  decaniae  ejusdem
ecclesiae  deprecatorias  literas  destinasset,  quia  ipsi  eundem  magistrum
  pro  hujusmodi  literis  recipere  non  curarunt,  fei.  rec.  Innoc.
Papa  praed.  n.  abbati  monasterii  s.  Martini  Treverensis  suis  literis
dedit  in  mandatis,  „ut  eundem  magistrum  auctoritate  sua  in  eadem
ecclesia  per  se  vel  per  alium  recipique  de  praebenda  provideri  faceret
  juxta  ipsius  legati  continentia  literarum,  contrariis  et  cet.“  Cuius
auctoritate  mandati  nominatus  magister  canonice  receptus  extitit  in
eadem  ecclesia  in  canonicum  et  in  fratrem.  Et  licet  per  constitutionem
  nostram  quin  receptiones  praebendas  expectantium  vacaturas
in  ecclesiis,  quatuor  duntaxat  exceptis,  decernimus  irritas  et  inanes, ­
  ipsius  magistri  receptio,  quia  non  erat  de  huius  quaternario

3 )  In  der  Münchner  Sammlung  cap.  6  (Oben  §  2).  Aus  dieser  Dekretale  hat  Bonifaz
  cap.  4.  de  rescr.  in  6.  genommen,  wie  zu  diesem  caput  auch  Jo.  Andr.  V.
cum  aliquibus  bemerkt.
Die  Worte  q.  und  u.  sind  Conjectur.
5 )  Fehlt  in  der  Münchner  und  Erlang.  Sammlung  des  §  2.  Aus  ihr  ist  unbedingt ­
  genommen  c.  9.  de  praeb.  in  6.  Dies  beweist  auch  die  Bemerkung  von
Jo.  Andr.  zu  demselben  v.  si  eum  super  cujus:  „tracta  fuit  de  extravaganti,  quae
incipiebat  dilectus  filius,“  wozu  er  sich  beruft  auf  Compost.  ad  c.  capitulum  de
rescr.  und  Guil.  in  Spcculo  tit.  de  let/ato  §  nunc  tractemus  v.  quid  si  per.