Die Dekretalen zwischen den Üecretales Gregorii IX. etc. 725
dann in Parenthesen bemerklich, wenn der Sinn sie unbedingt
fordert.
Ich gebe die Rubriken, wie sie die Handschrift hat, ferner
die Anfangsworte der Kapitel, deren Wortlaut dann, wenn 1. das
eaput nicht im Lib. VI. steht und ich 2. keinen früheren Abdruck
nachzuweisen vermag. Dadurch hoffe ich mich keinem Vorwurfe
auszusetzen. Die Kapitel sollen einmal fortlaufend (mit latein.), sodann
die Dekretalen der einzelnen Päpste nach der Angabe der
Handschrift für sich (mit arabischen Ziffern) gezählt werden.
In den Anmerkungen wird das zur Erklärung u. s. w. Dienliche
gegeben werden.
Die Summe des Münchener Cod. ms. lat. 213. fällt unter §. 6.
II. Unsere Sammlung trägt die Überschrift:
„Incipiunt constitutiones domini Alexanclri Papae IV. et primo
de rescriptis, sub quo compilatae sunt quaedam extravagantes
domini Gregorii Papae X. et Innocentii Papae IV. et constitutiones
Urbani et domini Clementis sub titulis sttis.
Incipiunt constitutiones domini Alexandri cet.
I. (J. 1.) Inn. IV. Episcopo et capitulo sa'con. — Brevi *) responso
brevi vobis quaestione sciscitantibus declaramus, quod, cum
mandamus: „alicui clerico de competenti ecclesiastico beneficio praebendali
vel alio in aliqua ecclesiarum civitatis vel dioecesis provideri“,
ad cathedralem ecclesiam, de qua expressum non fuit, se
nostra intentio non extendit“.
II. Idem (J. 2.) Licet in beneficiis plenissima sit interpretatio
facienda juxta canonicas sanctiones, quia tarnen intentionis nostrae
non est, ut, si quando sunt providendo alicui super certa summa pecuniae
scripta nostra dirigimus, debeat ei, pro quo scribitur, [non] in
pensione aliqua, sed in ecclesiasticis solummodo beneficiis provideri,
auctoritate ap. duximus statuendum, ut nullus per litteras apost.
super cujuscunque provisione impetratas seu etiam impetrandas ad
providendum in quavis provisione cujuscunque compelli possit, nisi
expressam litterae ipsae de pensione fecerint mentionem.“
Aus diesem und dem folg. Kapitel hat Bonifacius VIII. das c. 4. de praeb. in 6.
compilirt. Die Autorschaft von Innoc. ist durch den Er 1 a n g. ä Codex gestützt.
Oben § 2 nota 35., sodann durch Jo. Andr.. der zum c. 4. bemerkt: „fuit tracta
de extrav. [die späteren Verarbeitungen der Glossa setzen hinzu „innocentii IV“]
brevi responso et c. licet in beneficiis