Findlinge.
623
35 v n saz ze sinen fvzen dar
v n nani so vlizecliche war
d es leiches vn d~ svzen noten,
v vaerez im an den lip geboten,
e l’n mohtez niht v'swigen Iian.
40 s in mvt begundim yf gan,
90, 1 s in h~ce daz wart mvtes vol.
„m eist “, sp"ch er, „ir haerpfent wol:
d ie noten sint rehte furbraht
s eneliclie vn alsir wart gedaht.
5 d ie macheten britüne
v on minem h'rn gurüne
v n von sin vrivndinne.“
d iz nam in sine sinne
d~ haerpfaer vn loset allez dar,
10 aiserd red~ niht naeme war,
v nz er den leich vollante.
g ein dem kinde er sieh do wante:
„v vaz weistu“, sp"cli er „lieb'z kint,
v on wannen dise noten sint? (2 c)
15 k anstu ir iht hier an?“
„i a schöner meist'“ , sp"ch t"stan:
i eh bete hie von meist schaft;
n v hat ez abr so deine kraft,
d az ich vor iv niht engetar.“
20 „n ein, vrivnt, se dise harpfen dar,
1 a hören, welch hande
k an man in dinem lande?“
„g- ebietet ir daz, meister min,
v n sol ez mit iw m vrlovhe sin,
25 d az ich iv harpfe?“ sp"ch tristan.
„i a, trat geselle, se haerpfe an.“
A ls er die harpfen do genam,
sinen band en si wol gezam;
d ie waren, als ich han gelesen,
30 d assi niht schoifr kvnden wesen,
v veich vn linde, deine, laue
v n rehte alsam ein harm blaue.