Beiträge zur altern deutschen Sprache und Literatur.
335
Qua crines perhibent, unguesque
recrescere sectos,
Nec concisa dolent, liinc nunc
augmenta resumunt,
Qu» viyunt sensuque carent in
corporis usu.
Postquam perfect ae jacuit novitatis
imago:
115 Formatumque lutum speciem pervenit
in omnem:
Vertitur, in carnem limns, durataque
molles
Visceribus mediis traxerunt ossa
medullas,
Inseritur. venis sanguis, vivoque
colorc
Infieit, ora rubor, toto tum corpore
pallor
120 Pellitur, et niveos depingit purpura
vultus.
Inde ubi perfectis consuescit vivere
membris
Totus liomo, et sumant calefacta,
ut viscera solam
Expectant animam: puro quam
fonte creator
Promat, et erectos recturam mittat
in artus :
125 Lenem perpetuo flatum profundit
ab ore,
Inspiratque homini, quem protinus
ille receptum,
Attrahit, et crebri discit spiraminis
auras.
Postquam nascentem solers prudentia
sensum
Imbuit, et puro rationis lumine
fulsit:
Duo er daz pilede erlich gelegete
fure sich
duo stuont er ime werde obe der
selben erde 15, 28.
ze fleiske wart diu erde, ze peine
der leim herte 15, 29.
die adere alle wurden pluotes
folle 15, 28.
shien geist a)' ime in blies, michelen
sin er imefirliez 15, 30.