Bibliotheca Latina juris canonici manuscripta.
249
bens, der die Canonen einleitet, vorhanden, der ihnen nachfolgende
fehlt.
f. 6S'—67
Die Canonen von Nicäa in derselben Version.
f. 07-67'
Die Canonen von Constantinopel in eigentümlicher Version, die
edirt werden soll.
f. 67'—69
Die Canonen von Chaleedon in derselben Version, in der sie in
der Sammlung des Dionysius Vorkommen. Nach dem letzten Canon
(XXVIII.; im Rubrikenverzeichniss XXVII.) folgt noch: XXVIIII.
(Rubrikenverzeichniss XXVIII. De primatu Constantinopolitanae
ecclesiae.) Definitiones sanctorum patrum sequentes ubique et regulam
quae nunc relecta est centum quinquaginta — Ordinari
autem sicut dictum est metropolitas praefatarum diocesium a Constantinopolitano
episcopo decretis consonis secundum morem factis
et ad eum relatis. Es ist der auf dem Concil von Chaleedon am
31. October in Abwesenheit der Legaten Leo’s beschlossene Canon
über die Erhebung des Eischofs von Constantinopel zur Patriarchalwiirde.
Die Version ist dieselbe, in der er in der alten Vulgatversion
der Acten und hei Rusticus vorkommt. XXX. (Rubrikenverzeichniss
XXVI11I. De parrochiis Antiocenae et Ilierosolimitanae ecclesiae.)
Paschasmus et Lucensius reverentissimi episcopi et Bonifacius
presbyter optinentes locum apostolicae sedis per Paschasinum
reverentissimum episcopum dixerunt: Ista quae consentientibus
fratribus nostris Maxime — praedictis ecclesiis contentio relinquatur.
Die Worte, mit denen die Legaten Leo’s in der siebenten
(achten) Sitzung vom 26. October ihre Zustimmung zu dem von
Maximus von Antiochien und Juvenalis von Jerusalem abgeschlossenen
Vergleich aussprachen, dem zufolge der erstere die Patriarclmlwiirde
über die beiden Phönicien und Arabien, der letztere aber
dieselben Rechte über die drei Palästina erlangen sollte. Die Fassung
ist die der alten Vulgatversion, von der Rusticus in diesem
Falle ziemlich bedeutend abweicht. XXXI. Et subscripserunt Anatholius
Constantinopolitanus episcopus et caeteri immero CCCLIII.
Expliciunt capitula concilii Calcedonensis.