Skip to main content Jump to sidebar

Full text : Sitzungsberichte / Akademie der Wissenschaften in Wien, Philosophisch-Historische Klasse Sitzungsberichte der Philosophisch-Historischen Classe der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, Wien, 53. Band, (Jahrgang 1866)

Lehen  Willirams,  Ahtes  von  Ebersberg  in  Baiern.

217

an  dem  Anfang  der  Klostergeschichte  wünschte.  Die  betreffende
Sage  scheint  uns  in  zwei  Fassungen  erhalten.
Die  eine,  mündlich  im  Kloster  erzählt,  gieng  in  das  Traditionsbuch ­
  über  Tr.  17.  Die  andere  ist  in  der  alten  Chronik  mit  den  Angaben ­
  des  Traditionsbuches  versetzt.
Das  von  der  zweiten  Fassung  erhaltene  mag  etwa  das  Folgende
sein,  wobei  ich  einklammere  was  gelegentliche  Notiz  des  Chronisten
scheint.
Eberhardus  sentiens  ')  mortem  propinquam,  misit  post  fratrem
suum  qui  tarde  veniens  dixit  „Frater  meus  liberis  carens  cum  sua
predia  clericis  vult  dare,  petit  me  ad  se  festinare,  non  cogitans  esse
melius  praediis  quae  mihi  hereditate  contingunt  filios  meos  ditari
quam  alios  iniuste  praedari“.  Et  Eberhardus  dixit  „Domine,  mihi
miserere  et  erga  locum  istum  voluntatem  tuam  operare“.  Et  fratre
suo  tarde  veniente  mortuus  est  [et  Frisingis  sepelitur].  Frater  autem
eius  [moenia  consummavit  qui]  septem  filios  habuit  elegantes:  et
octavum  quem  S.  Uodalricus  haptizans  aequivocum  sibi  fecit,  occultavit
  hospitibus  propter  ignaviam  suam  et  deformitatem.  Ob  quam
rem  amita  eius  Willibiric  ait  „Indubitanter  nostris  exigentibus  peccatis
  iste  privatus  est  sospitate,  cum  omnes  a  filiolo  meo  Uodalrico
aliqua  benedictione  sacrati  gaudeant  integro  sensu  et  corporis  sanitate
  :  nam,  ut  de  ceteris  taceam,  cum  ego  eum  adhuc  adolescentulum
in  monasterio  S.  Galli  quo  nutritus  est  visitans  orarem  ut  edentulae
matrinae  suae,  quae  mortem  pre  inedia  timerem,  misereretur,  ille
aliqua  velut  iocularia  ad  haec  respondens  tandem  „Ad  tua“  ait
„remea:  petitio  tua  felicem  efficaciam  assequetur“.  Iuxta  euius  dicta
mihi  repatrianti  dentes  contra  naturam  veteranae  succrescunt,  et
maior  quam  ante  capitis  sanitas  ahinde  perseverat.  Unde  scio  quod
episcopale  baptisma  non  parvam  conferret  ei  prosperitatem,  si  delicti
nostri  non  obstarel  enormitas.  .  .  .  Post  haec  spassat,  prepollet,  ac
inter  multa  prelia  quae  gessit  invulnerabilis  extitit.
Dort,  wo  ich  eine  Lücke  bezeichnete,  muss  erzählt  sein,  welchen
Ra  th  Willibirg  ihrem  Bruder  gab,  dessen  Ausführung  dann  die  im
Schlusssätze  berichtete  Folge  hatte.  In  der  Chronik  tritt  an  dieser
Stelle  die  erste  Fassung  ein.  Eberhard  hat  dem  Stifte  das  Gut  Ahaheim
  versprochen,  sein  Bruder  Adalbero  weigert  die  Herausgabe  des-Eberhardus

  habe  ich  hiuzugesetzt,  nach  sentiens  post  haec  gestrichen.
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.