324
Stark
Näzo, saec. II. Verbr. v. St. P. 1, 36; 158, 19 = Nadizo.
Vgl. Nado, saec. 8. Cod. Laur. n. 2088. Der Name erklärt sich
durch altnord, und, alts. ndffa, ahd. genäda in der Bedeutung
„Hülfe“.
Beza, a. 1094. Lacombl. n. 248. Vgl. 1. c. Raeddeg, a. 793.
n. 2; Redald, a. 812. n. 30; Rethere, a. 1080 n. 242; in den Trad.
Corb. Redger 357; Redmer 288; Redwerc 231.
Reizo bei Goldast 2, 106 = Reidizo?
Snazi im Neer. Salisb. I. Dec. 1. Arcli. f. österr. Gesch. 28
}i.40. Vgl. Snato, a. 874. Neug. n. 480. Snezo, a. 762. Urk. v. St. G.
n. 38 ist wohl = Snizo.
Stazo, saec. 12. Martyrol. adjectis notulis necrol. Handschrift der
Wiener kais. Hofbibi. Nr. 1885, 3. fol. 70; Statius (sacerd. et can.)
a. 1297. Rein. Thuringia sacra 2 p. 120 n. 11; a. 807. Fatteschi
n. 40; Stütz de Bracla, a. 1269. Lacombl. 4 n. 671 ; Staza f., im
latein. Ruodlieb. fragm. 8 v. 23; Stadius, saec. 8. Polypt. Irm. 2, 4;
Stadia f., 1. c. 213, 45; Stadolf, a. 772. Dronke n. 39; Seustadius
(Divion. abb. 6.) AS. Jan. 3 pag. 1090; Liubistata f., s;ec. 11. Trad.
Emmer, n. 63 1. c. 1, 30. Zum Verständniss dieser Namen führt ahd.
statt f., Constantia; libertas; statt adj. tirmus, eonstans.
Struz, saec. 8. Meichelb. n. 89, heute Strauss und Strautz. Vgl.
Stritt, a. 787. Ried n. 6; Albertus Strutius, a. 1210. Tirab. 2 n. 407
p. 346, b; Strutolf, a. 821. Cod. Patav. 1 n. 31 Mon. b. 2S. Zur
Erklärung dieser Namen führt ahd. strudian, verwüsten, zerstören.
Suzo, a. 851. Neug. n. 339. Vgl. Siito, a. 976. 1. c. n. 770;
Sudo, saec. 10. Frek. Heber.
Suoza f., a. 1083. Beyer 1, 378. Vgl. Suoto, saec. 8. Vex-br. v.
St. P. 115, 42; Soto, a. 788. Neer. Aug.; Suodilricus, a. 899.
Lacombl. 4 p. 760 n. 603; Herimsot, a. 802. Neci\ Fuld.
Die Namen Suzo und Suozo, aus denen später „Süsz“ wurde,
waren schon früh unverständlich geworden. So wird Herbordus
dictus Suzo, a. 1250. Baur's Hess. Urk. 3 n. 29, in u. 34 (a. 1252)
Hei-bordus Didcis übersetzt.
Wazo, saec. 11. Verbr. v. St. P. 68, 27. Vgl. Wato, saec. 8. 1. c.
94, 32; Watzo mit der Variante Watho (Leod. ep.), a. 1042. Arm.
Leodic. Pertz Mon. 6, 19.
Walzo, a. 910. Neug. n. 675 hier gleich Waltizo, denn dieser
Zeuge, wahrscheinlich ein Mönch von St. Gallen, scheint identisch