Eine Geographie aus dem dreizehnten Jahrhundert.
429
V. 236. Plinius nennt Macrobii in Äthiopien VI, 35. VII, 2. Vgl.
Hagen, d. Ged. d. MA. I, XIV. Anmk. 39.
V. 279. Ander laut sint, die ezzent roch viscli und trinkent daz
gesalzen merwazzer. Megenberg 489, 34.
V. 290. Super alios autem anthrophagos Scythas, in quadam convalle
magna Imai montis, regio est, quae vocatur Abarinon,
in qua silvestres vivunt homincs, aversis post crura plantis,
eximiae velocitatis, passim cum feris vagantes. Plinius VII,
2. In monte, cui nomen est Nulo, homines esse aversis
plantis, octonos digitos in singulis habentes, auctor est
Megasthenes. Plin. VII, 2. Ez sint auch laut, die habent die
versen an den füezen her für geleert. Megenberg 490, 3.
V. 293. Plin VII, 2. — Auch sint laut, diu liinder sieb gekert bend
habent und an jedem fuoz aht zehen. Megenberg 490, 1.
V. 299. In multis autem montibus genus hominum capitibus caninis,
ferarum pellibus vellari, pro voce latratum edere, unguibus
armatum venatu et aucipio vesei. Plin. VII, 2. Jeronimus
der hailig lerer sagt von läuten, die haizt er Cynocephalos,
die habent hundeshaupt und scharpf krumm negel an den
lidern und sint rauch an dem leib und redent niht, si pellent
sam die liund. Megenberg 490, 3. Vgl. Gesta Rom. c. 173.
V. 309. In quadam gente Indiae, i'eminas semel in vita parere,
genitosque confestim senescere. Plin. VII, 2. Ez sint auch
weip, diu geperent ains mäls gra l'riiht, und wenn die trübt
lang lebent, so wirt ir har swarz in dem alter. Megenberg
489, 29.
V. 317. In Calingis, ejusdem Indiae gente, quinquennes concipere
feminas, octavum vitae annum non excedere. Plinius VII, 2.
Auch sint frawen, die neur fünfstunt geperent und dar nach
miigent si niht lenger geleben denn aht jär. Megenberg
489, 32.
V. 328. Sed et juxta eos, qui sunt ad septentrionem versi, band
procul ab ipso Aquilonis exortu, speeuque ejus dicto, quem
locuna Geseliton appellant, produntur Arimaspi, quos diximus,
uno oculo in fronte media insignes. Plin. VII, 2, Auch VI,
19 von Plinius genannt. Ez sint auch da selben ainäug laut,
die haizent arimaspi und cyclopedes, und habent ain aug ze
mittelst an der stirn. Megenberg 490, 15.
28