90
Reifferscheid
Hieronymus de viris inlustribus.
XXII 20. membr. 4. foliorum 175. saec. YIII.
f. 1 imperatorem') anastasium directa percres|conium et germanum
episcopos. quae tanta | scribturarum caelestium auctoritate
sufjfuHa est. ut qui hanc intenta mente sub diui|no timore perlegerit,
inaniter hactenus in|ter ecclesias orientis et italiae tarn schisma |
nefarium perdurare cognoscit. j lii Symmachus sedit annos quindecim
menses | —
f. 3 b ■ lx • uigilius sedit annos decem et octo menses duo dies |
nouem . moritur in syracusis secunda feria . noc|te. septimo idus iunias
indictione tertia. ||
f. 4 oben am Rande: Incp . prologus . inlustrium uirorum j P hortaris
2 ) me dexter ut tranquillum sequens eccle|siasticos scribtores .
in ordine s ) digeram —
f. 4 b inep . capitula eiusdem . j -1 - simon petrus | — (toi. 7 von
neuerer Rand hinzugesetzt: cvn fotinus — Explicit Liber Hieronymi.
Incipit Liber Gennadii — clvi Severianus Ep.)
f. 9 ccxxvn gelasius urbis romae episcopus j Exp virorum.
inlustrium. capitula j| f. 9 b oben am Rande: P Inc. virorum inlustrium.
*) Anastasius ed. Blanchini. III. 209. Muratori SRJ. III 4ä. Der Abdruck bei
keinem von beiden correct. — Es fehlt der erste Quaternio und ausserdem
zwei Blätter des zweiten.
2 ) XXIII 601 (II 821). me fehlt nicht im Veron. ms. omnium antiquiss., wie
Vallarsi behauptet.
3 ) ordinem. Es ist gerade bei dieser Schrift auffallend, wie wenig Vallarsi die
vortrefflichen Handschriften, die ihm zu Gebote standen, zur Berichtigung
des Textes benutzt hat. Nach dieser Handschrift recensirt, erhält der über
de viris inlustribus eine ganz andere Gestalt. Zur Probe theile ich hier die
Varianten zum Prolog vollständig mit: quartum decimum — caritius — arisoxenus
— latinus — nepus — hygenus — uis prouocare — est mea —
non parvamj paruam — actürus (wie ich vci’muthet hatte Suet. reih I*
adnot. S. 3) — et Eusebius — saepissime — eeclesiae eius scribtoribus —
imputare debebunt — notum (sit um.) — discant igitur — aduersum —
sectatores eorum — slruxerint— et om. — rccognoscant— xpo amen.
Vgl. übrigens Maffei in dem Anhänge zu seiner Istoria teologica S. 86.