Beiträge zur Kritik und Erklärung des Sophokles. 43t)
geschrieben hat. Wie nahe diareipysiv dieser Überlieferung des L
üarEpyeiv steht, ist klar.
Nauck vermuthet (De trag, graec. fragm. observatt. crit.
S. 38 f.) auf Grundlage von drei Stellen des Eustathios (II. p. 824,
32; Od. p. 1336, 49; 1633, 3) und dem Scholion zu Ai. 61 (sXchyv/asv
• iKxiiaa.ro, xko tcüv vko^v^mv, öSiv xai ro süXdycuf <p ipsiv),
Sophokles-habe geschrieben ovd' vkö £uy<5j vcörov öixaicuj
slyov e: ö a 6 <p g <p i p s i v, und er ist von der Richtigkeit seiner Vermuthung
so fest überzeugt, dass er dieselbe sogar zuversichtlich in den
Text aufnimmt. Auf jene Stellen des Eustathios (sowie das Scholion zu
Ai. 61) hatte bereits Hermann hingewiesen, aber über den Werth
derselben mit Recht ein ganz anderes Urtheil gefällt: „Ex his patet
Eustathium, tjui multa ex Iexicographis hausit, ista non ex ipso Sophocle,
sed ex rnutilo lexico, in quo duo diversi loci citati erant, attulisse“.
Ob Eustathios diese Citate aus einem Lexicon entnahm, kann
man freilich bezweifeln; ich halte Dindorf's Ansicht für wahrscheinlicher:
„quattuor t) illa excerpta ita inter se pugnant ut manifestum
sit Eustathium nihil illorum omnium inspecto codice Sophoclis,
sed omnia memoriter scripsisse et confusis quae diversis in locis
poetarum legerat: qui error clarissime apparet in excerpto secundo
(II. p. 1313, 32) ubi vcärov suÄowov memorans Sophoclem nominat
pro Lycophrone, cujus verba supra apposui 2 ), ex quibus illa quoque
haud dubie conficta sunt quae tribus reliquis in locis cum verbis Sophoclis
permiscuit Eustathius“. An der letzten Stelle (Od. p. 1633,5)
beweist der grobe Irrthum o3sv 6 rpayv/.og Oid'iKoug (priai tc3v riväg
koaitüv [xi] iSiXetv xjKo vdrrov EiiXöyco? (pipsiv, dass ihm bei
diesem Citate kein Exemplar des Sophokles vorlag, ja dass er sogar
die Antigone des Sophokles mit dem Oidipus tyrannos verwechselte.
In dieser letzteren Tragödie hat Oedipus gegen Kreon und seine Helfershelfer
einen ähnlichen Verdacht, wie in der Antigone Kreon gegen
einige Rürger; die Ähnlichkeit dieses Verhältnisses gab Anlass zu
dem Irrthum des Eustathios. Ausserdem zeigt auch das Citat des
Eust. i/Ko ■yS) vwtov sdXöycoj cpipeiv, dass ihm die Stelle des Sophokles,
auf die er sich beruft, weder vorliegen noch vorschweben
0 Die vierte Stelle des Eust., die in Betracht kommt, ist Ii. p. 1313, 32 o3sv xai o
viiro? euXoyoc na.pct EoyoxXst.
2 ) Lyk. 770 rXvjasrat fi.ev oixerwv arvfvctg äneiXäg cvXi'pii) vdtrif) (pipsiv.